ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΠΑ-ΓΙΑΝΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ

Ο παπάς που τα έβαλε με τις βιομηχανίες

2011-02-07T06:39:00.000-08:00

Ο παπάς που τα έβαλε με τις βιομηχανίες...

Ειναι ενας παπας που δεν σπούδασε θεολογία αλλά μαθηματικά. Είναι ακτιβιστής αλλά δεν ξεπήδησε από οικολογική οργάνωση. Κηρύσσει την ειρήνη αλλά βρίσκεται σε διαρκή πόλεμο. Γι’ αυτό, άλλωστε, βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών: «Για πράξεις κοινωνικής αρετής και ανθρωπισμού… σε τομέα που η μέριμνα της πολιτείας ήταν ανύπαρκτη ή ανεπαρκής»! Για αγώνα, δηλαδή, όσο η πολιτεία κοιμάται.

Ο πατήρ Ιωάννης Οικονομίδης, από τα Οινόφυτα Βοιωτίας, έγινε παπάς το 1999, κατόπιν προτροπής της γιαγιάς του, Ειρήνης. Λίγα χρόνια αργότερα, έκανε αυτό που κανείς άλλος δεν τόλμησε από το 1969. Να τα βάλει με τις βιομηχανίες, που ακόμα και τώρα μολύνουν με τα τοξικά απόβλητά τους όλη την περιοχή που διαπερνά ο Ασωπός ποταμός.

Στην αρχή ο αγώνας ήταν μοναχικός, με εξαίρεση τον εμπνευστή του, χημικό Αθανάσιο Παντέλογλου. Λίγες γνώσεις εναντίον πολλών εχθρών και τεράστιων οικονομικών συμφερόντων. Οταν οι αντίπαλοι άρχισαν να τον παίρνουν στα σοβαρά, κινητοποίησαν όλον τον βρόμικο μηχανισμό τους. Η τοπική κοινωνία άρχισε να βομβαρδίζεται από παραπληροφόρηση και εγκληματικά διλήμματα:

«Ή πιστεύετε ότι σας δηλητηριάζουμε ή κλείνουμε τα εργοστάσια και μένετε άνεργοι». Το αυτονόητο και ο φόβος είναι δύο αντίπαλοι που μπροστά τους ο Γολιάθ φαντάζει παιχνιδάκι. Ο πατήρ Οικονομίδης ξέρει πως τα 700 ευρώ ενός εργάτη δύσκολα ρισκάρονται. Η μόνη λύση ήταν η απόδειξη της αλήθειας: «Τα απόβλητα τους σκοτώνουν».
Καθημερινά μιλούσε στους κατοίκους. Πέρασαν σχεδόν τέσσερα χρόνια προσπαθώντας να πείσει. Κάποιοι θύμωναν, κάποιοι συμφωνούσαν, αλλά το αποτέλεσμα ήταν η αδιαφορία. Κανείς δεν είχε τη διάθεση να συγκρουστεί με κανέναν, παρά μόνο με τον ίδιο.

«Το ράσο δεν εμπόδισε κανέναν να στραφεί εναντίον μου. Οι άνθρωποι στην κόντρα είναι εξαιρετικά καλοί». Οσο κι αν τον ρωτήσεις, ποτέ δεν θα παραδεχθεί τις ακρότητες που έγιναν εναντίον του. Αυτολογοκρίνεται και συνεχίζει στην ουσία. Η Νομαρχία Βοιωτίας και τα εργοστάσια ήταν στο στόχαστρό του, αλλά τα βόλια του ήταν άσφαιρα.
Σοκ και δέος

Οι βιομηχανίες είχαν δύο εξαιρετικούς συμμάχους. Το πολιτικό σύστημα και τον φόβο των εργατών και των κατοίκων. Κι αυτό το γνώριζε καλά ο ιερέας. Αλλωστε ο πατέρας του ήταν εργάτης σε αυτά τα εργοστάσια. Οι πρώτοι κάτοικοι που ενοχλήθηκαν από τους αγώνες του ήταν οι αγρότες: «Ακόμα και σήμερα οι περισσότεροι αγρότες προτιμούν να μη μιλήσουν για το πρόβλημα κι έτσι να κινδυνεύουν και οι ίδιοι και οι καταναλωτές παρά να συγκρουστούν με τις βιομηχανίες. Θα έπρεπε να έχουν οργανωθεί, να ζητούν τρελές αποζημιώσεις και να ζουν από αυτές». Ελάχιστους μπορεί να πείσει!

Χρειάστηκε να κατεβάσει τον πήχη. Του εξήγησαν ότι ο δρόμος είναι μακρύς και ότι η «σωτηρία» δεν μπορεί να είναι μαζική. Αυτό τον πλήγωσε, αλλά το κατανόησε. Επρεπε να γίνει μεθοδικός. Το όπλο του ήταν η αλήθεια και η γνώση του συμπολεμιστή του Θανάση Παντέλογλου. Οι αποδείξεις ήταν η μόνη λύση κι επειδή οι εικόνες πείθουν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, ο πατήρ Ιωάννης δεν δίστασε να λερώσει το ράσο του.

Με όπλο μία φωτογραφική μηχανή, έστηνε καρτέρι μέσα στις λάσπες και στο ποτάμι, προκειμένου να φωτογραφήσει τα φορτηγά να αδειάζουν ή να θάβουν τα απόβλητά τους στις χωματερές. Ολοι οι φύλακες των εργοστασίων και οι οδηγοί των φορτηγών ήξεραν πλέον τον παπά με τη φωτογραφική μηχανή. Οσο οι βιομήχανοι και η τοπική αυτοδιοίκηση το αρνούνταν, τόσο εκείνος τους φωτογράφιζε. Η μάχη είχε πλέον ανάψει για τα καλά:

«Ολοι οι δήμαρχοι έχουν παίξει πολύ αρνητικό ρόλο. Ελεγαν ψέματα ότι ο βιολογικός καθαρισμός δούλευε. Μάλιστα μαζί με τα βοθρατζίδικα άδειαζαν και βιομηχανικά λύματα. Μόλις πρόσφατα ξεθάψαμε τον κρυμμένο μέσα στην κοίτη του ποταμού αγωγό, από τον οποίο αδειάζανε τα επικίνδυνα λήμματα. Αυτά δεν είναι εγκλήματα άγνοιας».

Τα πρώτα στοιχεία

Οταν… έσκασαν οι πρώτες αναλύσεις, το κλίμα άρχισε να αλλάζει. Η άρνηση του προβλήματος από τους βιομήχανους άρχισε να μεταμορφώνεται σε δικαιολογίες και δικονομικούς ελιγμούς. Αλλωστε το «σύστημα» στην Ελλάδα είναι βούτυρο στο ψωμί ενός παράνομου. Με τον καιρό, άρχισαν να του συμπαραστέκονται νομικοί κι επιστήμονες. Η ακρίβεια των επιστημόνων και το κλείσιμο των παραθύρων από τους νομικούς στένεψαν τα περιθώρια ελιγμών των αντιπάλων του.

Δυστυχώς, όσο ο χρόνος λειτουργούσε υπέρ του ιερέα και της ομάδας του, η ρύπανση πότιζε τα νερά και τα χώματα της περιοχής. Οι καρκίνοι αυξάνονταν και το κράτος απλώς συμμαχούσε με τους βιομήχανους, αγνοώντας τις αυξανόμενες καταγγελίες. Τα φωτογραφικά πειστήρια γεννούσαν συνεχώς νέες μετρήσεις και οι αποδείξεις γιγαντώνονταν.

«Η μελέτη της Λινού για τους καρκίνους στην περιοχή ταρακούνησε τους κατοίκους. Από την άλλη μεριά, σχεδόν κάθε σπίτι έχει έναν καρκίνο. Θα περίμενες όλοι αυτοί να μάχονται. Δεν το κάνουν. Ευτυχώς κάποια πράγματα τα καταλάβαμε νωρίς. Το έγκλημα, όμως, είναι τόσο μεγάλο, που ούτε ο νομοθέτης δεν το είχε προβλέψει. Το πρώτο πρόβλημα είναι στην αδειοδότηση, μετά στους ελέγχους από το κράτος και στο τέλος στη Δικαιοσύνη, η οποία σέρνεται. Πάντως, αν πας οργανωμένος και μεθοδικός σ’ ένα δικαστήριο, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα δικαιωθείς», λέει στην Real planet ο πατήρ Ιωάννης.

Η μεγάλη νίκη στο ΣτΕ

Προσφατα η ομάδα του πατέρα Ιωάννη κατάφερε μία μεγάλη νίκη. Το ΣτΕ, για πρώτη φορά, θέτει τέρμα στη σκόπιμη αδράνεια της διοίκησης, καθώς κάθε φορά που απειλείται σοβαρά η ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον -ιδιαίτερα το πόσιμο και το αρδευτικό νερό- δεν μπορεί πλέον να κρύβεται πίσω από την προσχηματική επιβολή προστίμων ή άλλων ημιμέτρων, αλλά είναι υποχρεωμένη να λαμβάνει ριζικά και, κυρίως, αποτελεσματικά μέτρα.

Σε όλον αυτόν τον αγώνα, πάντοτε υπήρξε και ο προσωπικός φόβος. Αλλωστε ο πατήρ Ιωάννης έχει τρία παιδιά. Η βράβευση από την Ακαδημία Αθηνών του έδωσε το μεγαλύτερο δώρο: το κύρος και την ασφάλεια που δεν είχε παλαιότερα.

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΤΙΛΚΕΡΙΔΗ για το http://www.real.gr via http://hamomilaki.blogspot.com http://kala-nea.gr/?p=12241#more-12241#ixzz1DHekp0vq

Δελτίο Τύπου για αποφάσεις ΣτΕ

2010-12-08T23:19:00.000-08:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

09-12-2010

Το Ε’ Τμήμα του ΣτΕ, υπό αυξημένη σύνθεση (επταμελή), εξέδωσε σήμερα τις 3974-3978/2010 αποφάσεις, σχετικά με τη λειτουργία 5 βιομηχανικών μονάδων στην περιοχή του Ασωπού (Οινόφυτα Βοιωτίας), στις οποίες περιλαμβάνεται και η κρατική ΕΑΒ. Συγκεκριμένα, με αφορμή τη συνεχιζόμενη ανεξέλεγκτη ρύπανση του ποταμού Ασωπού από βιομηχανικές δραστηριότητες, το δικαστήριο έκρινε ότι τόσο η κεντρική διοίκηση όσο και οι ΟΤΑ – εν προκειμένω η ΝΑ Βοιωτίας- έχουν υποχρέωση να επιβάλλουν κυρώσεις σε όσους, παραβιάζοντας την εθνική και την κοινοτική νομοθεσία, επιβαρύνουν με τις δραστηριότητές τους το περιβάλλον. Σε περίπτωση, μάλιστα, έντονης υποβαθμίσεως ή καθ’ υποτροπή προκλήσεως ρυπάνσεως ή αν η επιχείρηση παραλείπει να συμμορφωθεί με τα μέτρα που της υποδεικνύονται, το ΣτΕ έκρινε ότι δεν αρκεί η επιβολή αλλεπάλληλων προστίμων, αλλά η διοίκηση υποχρεούται να διακόπτει τη ρυπογόνο δραστηριότητα. Με το σκεπτικό αυτό, η διοίκηση πλέον υποχρεώνεται να λάβει τα κατάλληλα και αποτελεσματικά μέτρα για την αποφυγή περαιτέρω υποβαθμίσεως του ποταμού Ασωπού. Με άλλα λόγια, το ανώτατο δικαστήριο, για πρώτη φορά, θέτει τέρμα στην σκόπιμη αδράνεια της διοίκησης: η διοίκηση κάθε φορά που απειλείται σοβαρά η ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον –ιδιαίτερα το πόσιμο και το αρδευτικό νερό- δεν μπορεί πλέον να κρύβεται πίσω από την προσχηματική επιβολή προστίμων ή άλλων ημιμέτρων, αλλά είναι υποχρεωμένη να λαμβάνει ριζικά και, κυρίως, αποτελεσματικά μέτρα. Με την απόφασή του αυτή, το δικαστήριο δικαιώνει τους κατοίκους της Βοιωτίας που επί μια δεκαετία τουλάχιστον αγωνίζονται να προστατεύσουν την υγεία και το περιβάλλον της κατοικίας τους.

Υπενθυμίζεται ότι τον Σεπτέμβριο του 2008, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις της ευρύτερης περιοχής των Οινοφύτων, στην προσπάθειά τους να ενεργοποιήσουν τον αδρανή και αναποτελεσματικό μηχανισμό της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Βοιωτίας, είχαν ζητήσει από αυτήν να ανακαλέσει τις άδειες ίδρυσης και λειτουργίας πέντε βιομηχανιών που εδρεύουν στα Οινόφυτα της Βοιωτίας («ΕΠΑΛΜΕ Α.Ε.», «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ Α.Ε.», «ΜΑΪΛΛΗΣ Α.Ε.Β.Ε. ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑΣ», «EUROPA PROFIL ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ Α.Β.Ε.» και «ALUMINCO Α.Ε. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ & ΣΥΝΑΦΩΝ ΜΕΤΑΛΛΩΝ»), για τις οποίες η Ειδική Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος (ΕΥΕΠ) είχε διαπιστώσει ότι δεν διέθεταν άδειες επεξεργασίας επικινδύνων αποβλήτων και συνέβαλαν στη μόλυνση του Ασωπού και του εν γένει υδροφόρου ορίζοντα της περιοχής. Για τον λόγο αυτό, τους είχαν επιβληθεί πρόστιμα για παράβαση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Κατά της απορρίψεως του αιτήματός τους αυτού, οι οργανώσεις –μέσω των δικηγόρων τους Λ. Κιουσοπούλου και Γ. Κτιστάκι - προσέφυγαν στις αρχές του 2009 στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο δίκασε την υπόθεση στις 2-11-2009 (Ε’ Τμήμα, εισηγήτρια η Σύμβουλος κ. Σακελλαροπούλου) και εξέδωσε σήμερα την παραπάνω απόφαση.

Ινστιτούτο Τοπικής Αειφόρου Ανάπτυξης και Πολιτισμού

Σύλλογος «Πολίτες Για την Αειφορία»

Αζίζ Νεσίν - Σώπα μη μιλάς (Απαγγέλει η Μαριέτα Ριάλδη)

2010-03-11T07:54:00.001-08:00

Μια βράβευση με σημασία .

2010-01-13T21:24:00.000-08:00

Μια βράβευση με σημασία

14012010

του Γιάννη Αλεξίου-Υποστρατήγου ΕΛ.ΑΣ. ε.α.

Έχω ξαναγράψει για τον παπα-Γιάννη Οικονομίδη. Και με χαρά γράφω και σήμερα. Δεν το κάνω επειδή είναι φίλος μου και δεν προσπαθώ να ευλογήσω τα…γένια του. Αλήθειες θα πω. Φίλος ο παπα-Γιάννης και σεμνός και δεν θα ήθελε επαίνους. Φιλτάτη όμως η αλήθεια των γεγονότων που τον οδήγησαν μέχρι την αίθουσα Τελετών της Ακαδημίας Αθηνών. Θα το έκανα φυσικά και για όποιον άλλον άξιζε της τιμής ενός βραβείου. Γιατί, δυστυχώς, στις μέρες μας, μεγιστοποιούμε το κακό και δεν προβάλλουμε το καλό. Και ας το έχουμε ανάγκη.

Την 29-12-2009, το ανώτατο πνευματικό ίδρυμα της χώρας, η Ακαδημία Αθηνών, σε μια πανηγυρική και λαμπρή τελετή, βράβευσε τον γενναίο και ασυμβίβαστο ιερέα μας για το κοινωνικό και περιβαλλοντικό του έργο, στέλνοντας έτσι πολλαπλά μηνύματα προς πολλαπλούς αποδέκτες. Το βραβείο και η αιτιολογία του έχει επί λέξει, ως εξής: «Βραβείο εις μνήμην Μαυρίκου Αντωνίου Καζέ και Φανής, για Έλληνα που διακρίθηκε για πράξεις κοινωνικής αρετής και ανθρωπισμού, που συνετελέσθη εντός της τελευταίας διετίας στην Ελλάδα σε τομέα που η μέριμνα της Πολιτείας ήταν κατά το διάστημα αυτό ανύπαρκτη ή ανεπαρκής».

Στη χώρα μας, δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή και αναγνώριση από αυτό το βραβείο. Γι’ αυτό, η βράβευση υποδηλώνει πρώτα, ότι άνθρωποι με μικρό, τυπικά, αξίωμα ή θέση, μπορούν να περάσουν στην ιστορία, όταν ξεχωρίζουν για την ηθική τους στάση και το παράδειγμά τους. Από την άλλη, άνθρωποι μεγαλόσχημοι και πομπώδεις, με ανύπαρκτη προσφορά, περνούν στο περιθώριο της ιστορίας, όταν επιλέγουν να είναι απλοί διαχειριστές των πραγμάτων. Το βραβείο τους είναι η δυστυχία τους να μετράνε τις «δεκάρες» της διαχείρισής τους. Γι’ αυτό η βράβευση του παπα-Γιάννη εκπέμπει έντονο ηθικοπλαστικό μήνυμα. Την ώρα που φαινόταν ότι και η τελευταία ελπίδα πέθαινε, και η περιβαλλοντική μας καταστροφή είχε δρομολογηθεί ανεπιστρεπτί, τότε το ένστικτο της αυτοσυντήρησης επιστράτευσε δυνάμεις κρυφές, εσωτερικές και ανεξήγητες. Δυνάμεις ηθικής ανάτασης και γενναίας στάσης. Ο παπα-Γιάννης Οικονομίδης, αποδείχθηκε γνήσιος εκπρόσωπος αυτών των δυνάμεων. Και ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να αναδειχθεί σ’ αυτή τη δύσκολη ιστορική συγκυρία. Ούτε συνηθισμένο είναι, ούτε και εύκολο ήταν.

Ο παπα-Γιάννης δεν είναι υπεράνθρωπος. Είναι ένας οικογενειάρχης ιερωμένος, που απέδειξε όμως, ότι είχε τα ψυχικά αποθέματα να ξεκινήσει, εδώ και χρόνια, έναν αγώνα άνισο προκαταβολικά, αλλά όχι χαμένο τελικά, ενάντια σε όλα τα θεριά του βιομηχανικού πλούτου και της ανθρώπινης αναλγησίας. Ενάντια στους γήϊνους «δαίμονες», τους χρυσοφόρους με το χρυσάφι της καταστροφής του περιβάλλοντος. Ακόμα, ενάντια στα ποικιλώνυμα «ανδράποδα» εξαπτέρυγά τους. Αυτά, που τρέχουν να εξαργυρώσουν την εύνοια, την πειθήνια υποτακτικότητα, την βλακώδη αντίληψή τους περί ζωής, με λίγα ψίχουλα από τα πολλά «αργύρια» της προδοσίας, πιστεύοντας ότι αυτή είναι η πραγματική ουσία των πραγμάτων.

Στην αρχή ήταν απελπιστικά μόνος, με μόνη συντροφιά και παρηγοριά τον Θανάση Παντελόγλου και έμοιαζε σαν τον σύγχρονο Δον Κιχώτη, που αντί για ανεμόμυλους κυνηγούσε φαντάσματα στον μολυσμένο Ασωπό! Όμως με την Ιώβειο υπομονή του και την ορθότητα των επιχειρημάτων του κατόρθωσε να πείσει πολλούς δύσπιστους. Έδωσε δεκάδες διαλέξεις σε σχολεία και συλλόγους, έγραψε άρθρα, έδωσε συνεντεύξεις σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, ομιλίες σε ημερίδες.

Σήμερα τον πλαισιώνει μια ομάδα από εξαίρετους επιστήμονες, που βοηθούν και προωθούν το σκοπό του. Την απορρύπανση της περιοχής μας. Έφθασε, μαζί τους, στο Ευρωκοινοβούλιο και απευθύνθηκε σε εκατομμύρια Ευρωπαίους, που έμαθαν την τραγωδία μας. Έτσι, στα δυο τελευταία χρόνια έγιναν τεράστια βήματα που μόνο λίγοι τα γνωρίζουν. Τα αποτελέσματα τώρα αρχίζουν να γίνονται χειροπιαστά. Πέρασαν όμως στην ιστορία. Και αυτή δεν ερμηνεύει μονάχα το παρελθόν, αλλά και το παρόν και το μέλλον ακόμα. Δεν γράφεται από ουτιδανούς καταστροφείς και ανθρωπάρια, αλλά από ανθρώπους με πραγματική συνείδηση της αποστολής τους που σηματοδοτούν το θετικό τους στίγμα στους πολλούς και αφήνουν στην τραγικότητα της μοναξιάς τους, τούς λίγους.

Ευτυχώς που στην πεζή ζωή μας συμβαίνουν γεγονότα με νόημα που επανακαθορίζουν τη στάση μας. Και ένα από αυτά είναι η βράβευση του παπα-Γιάννη. Δεν είναι ένα γεγονός ατομικό, προσωπικό και οικογενειακό του ιερέα. Ως τέτοιο δεν θα είχε καμιά απολύτως σημασία. Είναι ένα γεγονός γενικότερο, κοινωνικό, βαθύτατα ανθρωπιστικό και πολιτικό. Στο πρόσωπο του ταπεινού «λευίτη» αντικατοπτριζόμαστε και όλοι εμείς οι άλλοι, προβληματισμένοι και αδιάφοροι, αντιδρώντες και ανεχόμενοι, καλόβουλοι και κακόβουλοι. Διότι, μοιραία, μας εκπροσωπεί όλους. Και μας εκπροσωπεί επάξια. Εκπροσωπεί τα δόλια Οινόφυτα, που έγιναν πανελληνίως γνωστά για την περιβαλλοντική τους κατάντια. Είναι πια η εμβληματική μορφή του τόπου και εκείνος που σηκώνει ακόμα το βάρος της ευθύνης, της αξιοπρέπειας και της συνέπειας, όταν πολλοί από εμάς…σφυρίζουν αδιάφορα και εθελοτυφλούν γι’ αυτά που μας συμβαίνουν.

Για όλα αυτά η Ακαδημία Αθηνών τον τίμησε, όπως δεν τον τιμούμε όλοι εμείς που τον έχουμε δίπλα μας. Η σημαντική αυτή βράβευση δηλώνει φωναχτά προς όλους, ότι ακόμα και σήμερα οι μικροί Δαυίδ μπορούν να νικήσουν τους δήθεν άτρωτους Γολιάθ, όταν έχουν οδηγό την ηθική και το δίκιο και πιστεύουν βαθιά μέσα τους.

ΕΥΓΕ ΠΑΠΑ-ΓΙΑΝΝΗ !!!

Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά σε όλους!

( Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Εν Σχηματαρίω Ελεύθερος Λόγος», στο φύλλο του Ιανουαρίου 2010).

η Ακαδημία Αθηνών βράβευσε τον παπαΓιάννη μας !

2009-12-31T03:08:00.000-08:00

η Ακαδημία Αθηνών βράβευσε τον παπα Γιάννη μας !

2009-12-30

Ο πρεσβύτερος Ιωάννης Οικονομίδης, ιερέαςτου Αγίου Σπυρίδωνος Οινοφύτων, δήλωσε:

“Είμαι στενοχωρημένος με το βραβείο, γιατί αν ο δήμαρχος, ο νομάρχης και το υπουργείο έπρατταν το καθήκον τους, δεν θα έπαιρνα εγώ το βραβείο. Είμαστε 200.000 και πλέον κάτοικοι, πειραματόζωα, όλοι μας έκθετοι, μικροί και μεγάλοι, στα τοξικά απόβλητα, στην καρδιά της βιομηχανίας, στον Ασωπό ποταμό, στο μεγαλύτερο περιβαλλοντικό πρόβλημα της χώρας. Αυτό που καταφέραμε, από τότε που ξεκινήσαμε τον αγώνα μας εδώ και δέκα χρόνια είναι ότι αναδείξαμε το πρόβλημα και ξεκινάμε πια διαβούλευση με το υπουργείο για την επίλυσή του. Το βραβείο της Ακαδημίας από την άλλη, με χαροποιεί γιατί είναι η επιβράβευση των κόπων και προσπαθειών, όλων των περιβαλλοντικών οργανώσεων και των κατοίκων που διεύρυναν, στην πορεία, τον αγώνα. Αν δεν λυθεί το πρόβλημα των τοξικών αποβλήτων στα Οινόφυτα, θα μας ξανακούσετε“.

———————–

«Η Εκκλησία πρέπει να δώσει μάχες για το περιβάλλον» [παπαΓιάννης στην Ελευθεροτυπία, 30.12.2009]

==============

και εις Ανώτερα! και τώρα το Nobel Ειρήνης!

«Η Εκκλησία πρέπει να δώσει μάχες για το περιβάλλον»
Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ
Κλείνει τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, τακτοποιεί τα φωτογραφικά σύνεργα στις θήκες τους, φοράει το ράσο του. Είναι ένα ξεχωριστό απόγευμα για τον παπα-Γιάννη Οικονομίδη, που πρωτογνωρίσαμε σχεδόν τρία χρόνια πριν. Η Ακαδημία Αθηνών αποφάσισε να του απονείμει βραβείο «για πράξη κοινωνικής αρετής και ανθρωπισμού, σε τομέα που η μέριμνα της πολιτείας ήταν ανύπαρκτη ή ανεπαρκής»!
«Το πρόβλημα αναδείχθηκε, τώρα ήρθε η δύσκολη ώρα να παρθούν αποφάσεις απέναντι σε συγκεκριμένους ρυπαντές, συγκεκριμένους αρμοδίους», λέει ο παπα- Γιάννης Οικονομίδης, περπατώντας στην τοξινωμένη όχθη του ΑσωπούΟσο ανύπαρκτη ήταν δηλαδή στα Οινόφυτα, όπου εδώ και δεκαετίες ο Ασωπός ποταμός μετατρέπεται σε ανοιχτό βόθρο υποδοχής βιομηχανικών λυμάτων. Ο παπα-Γιάννης αφιέρωσε τα τελευταία χρόνια αμέτρητες ώρες να φωτογραφίζει τις παράνομες χωματερές των εργοστασίων και τους σωλήνες που άδειαζαν τόνους χημικών στα ποτάμια, να μετρά θανάτους από καρκίνο, να μιλά με τους συμπολίτες του.
Λίγο πριν φιλήσει τα τρία του παιδιά και ξεκινήσει να παραλάβει, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, το βραβείο «εις μνήμην Μαυρίκου Αντωνίου Καζέ και Φανής χήρας Μ.-Αντ. Καζέ», μιλάμε μαζί του για τραγωδίες και χαρμολύπες, το τεράστιο κενό της Εκκλησίας, την υποκρισία της νηστείας:
Τον Απρίλιο του 2007, ο παπα-Γιάννης Οικονομίδης ήταν ένας άγνωστος «ρασοφόρος ακτιβιστής», όπως άγνωστη στον πολύ κόσμο ήταν και η «τραγωδία» με την τοξική μόλυνση του Ασωπού ποταμού. Τι άλλαξε από τότε;
«Τώρα η τραγωδία του Ασωπού είναι γνωστή. Φτάσαμε σε ένα σημείο όπου το κέντρο βάρους φεύγει από την ανάδειξη του προβλήματος και περνά στις ζητούμενες λύσεις. Γνωστοί έγιναν επίσης οι οργανωμένοι πολίτες της περιοχής που έκαναν πολύ σημαντικές παρεμβάσεις...».
«Σταθμοί» τραγωδίας
Στην πορεία αυτή, ποιοι ήταν οι σημαντικότεροι σταθμοί;
«Μέχρι και τον Αύγουστο του 2007 προσπαθούσαμε να ανοίξουμε τη συζήτηση για το θέμα. Τότε αποκαλύπτεται η ύπαρξη του εξασθενούς χρωμίου. Κρατώ ως επόμενο σταθμό την προσφυγή της ΕΚΠΟΙΖΩ κατά του Δήμου Οινοφύτων, όπου για πρώτη φορά ελληνικό δικαστήριο λέει ότι η πολιτεία δεν έχει το δικαίωμα να κάνει πειραματόζωα τους πολίτες της. Τότε γέμισε ο τόπος μας μαύρες πλαστικές δεξαμενές ώστε να αποθηκεύει ο κόσμος νερό για τις βασικές του ανάγκες. Ακολούθησε η έκθεση του επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, όπου για πρώτη φορά ανεξάρτητη αρχή γράφει επιτέλους επίσημα κάτι που ξέραμε, ότι δηλαδή η τοπική αυτοδιοίκηση κάθε βαθμού και τα υπουργεία μεθόδευαν την "εξαφάνιση" των τοξικών που παράγονταν στην περιοχή. Αλλος ένας σταθμός ήταν η εκδήλωση στις Βρυξέλλες που οργάνωσε το Ινστιτούτο Τοπικής Ανάπτυξης Πολιτισμού Οινοφύτων με το κόμμα των Πρασίνων, όπου για πρώτη φορά αναδείχθηκε το πρόβλημα και κερδίσαμε σε επίπεδο Ε.Ε. πως δεν νοείται όριο ασφαλείας για έκθεση σε καρκινογόνους και μεταλλαξιογόνους παράγοντες και ότι υπάρχει θεσμικό κενό που πρέπει να καλυφθεί με μηχανισμό παρέμβασης σε περιστατικά χημικής ρύπανσης εις βάρος του περιβάλλοντος και του πληθυσμού. Σταθμός είναι επίσης η έναρξη χρήσης ένδικων μέσων από πολίτες στα αστικά και ποινικά δικαστήρια κατά βιομηχανιών και οργάνων της πολιτείας για αποζημιώσεις, έκθεση σε κίνδυνο, διαφυγόντα κέρδη, μείωση αξίας ακινήτων και ψυχική οδύνη, όταν κάποιος έχει χάσει άνθρωπό του από την έκθεση στη ρύπανση».
Οδηγήθηκε κάποια τέτοια υπόθεση σε απόφαση;
«Στο Συμβούλιο της Επικρατείας υπάρχει θετική εισήγηση για την προσφυγή μας κατά της νομαρχίας Βοιωτίας, η οποία όφειλε να εξετάσει τα αιτήματά μας για άρση των παράνομων αδειών λειτουργίας που είχε εκδώσει και να μην τους επιτρέπει ανενόχλητους να ρυπαίνουν».
Χαρμολύπη
Οι βροχές κατεβάζουν περισσότερο νερό στον Ασωπό αλλά το χρώμα του παραμένει αφύσικο, θυμίζοντας τις μετρήσεις βαρέων μετάλλων που έκρυβαν οι αρμόδιοιΗ βράβευση της Ακαδημίας είναι ένας σταθμός;
«Σε επικοινωνιακό επίπεδο είναι. Οχι όσον αφορά το πρόσωπό μου, αλλά την αναγνώριση που βρίσκουν έτσι οι συλλογικοί μας αγώνες».
Πώς νιώθετε όμως προσωπικά για τη βράβευση;
«Κατά πρώτον νιώθω λυπημένος, γιατί εάν έκαναν σωστά τη δουλειά τους οι τοπικές αρχές δεν θα χρειαζόταν αυτός ο αγώνας για να αναδειχθεί το πρόβλημα. Κατά δεύτερον, χαρούμενος, διότι με τον τρόπο αυτό αναγνωρίζονται με τον καλύτερο τρόπο οι προσπάθειες των περιβαλλοντικών οργανώσεων. Νιώθω επίσης "μισός", διότι θα προτιμούσα να μοιραστώ το βραβείο με τον Θανάση Παντελόγλου, που μας άνοιξε τα μάτια και στάθηκε στο πλευρό μας με την επιστημονική του κατάρτιση όλα αυτά τα χρόνια».
Η χαρμολύπη είναι και στοιχείο της χριστιανικής πίστης...
«Η ζωή η ίδια είναι χαρμολύπη. Αποτελεί βίωμα για όλους μας να χαίρεσαι για κάτι που αποτελεί τραγωδία. Χαίρεσαι όταν επιτέλους ακούγεται η φωνή σου, αλλά στο βάθος υπάρχει λύπη ξέροντας ότι χιλιάδες άνθρωποι έχουν υποστεί ζημιά ενδεχομένως μη αναστρέψιμη».
Κάτι σαν τη Σταύρωση με την Ανάσταση.
«Την Ανάσταση όμως δεν την έχουμε δει ακόμη».
Επί της ουσίας, το βραβείο λέει κάτι; Μπορούν οι πνευματικοί άνθρωποι, οι χωρίς δικαστική ή πολιτική εξουσία να βοηθήσουν;
«Είναι πάγιο αίτημα οι πνευματικοί άνθρωποι να ασχοληθούν με το περιβαλλοντικό ζήτημα. Είναι πνευματικό ζήτημα ακόμη και αν εκφράζεται με υλικό τρόπο. Ξεκινά από τη στάση που έχουμε απέναντι στον κόσμο και το περιβάλλον γύρω μας».
Αν είχατε περιθώριο να μιλήσατε σήμερα στην Ακαδημία, τι θα λέγατε;
«Θα ήθελα αυτοί οι σοφοί να ασχοληθούν με το γιατί φτάσαμε ώς εδώ. Για ποιο λόγο ρημάχτηκε ο τόπος, τι δεν κάναμε καλά. Μπροστά μας είναι η υλοποίηση λύσεων και εκεί χρειάζεται η συμπαράσταση όλων».
Τι γίνεται όμως όταν ένας πνευματικός φορέας χρησιμοποιεί οικονομικές χορηγίες από συμφέροντα που ενδεχομένως ρυπαίνουν;
«Η Εκκλησία μας λέει ότι επ' ουδενί δεν πρέπει να πάρεις βρώμικα λεφτά, έστω και αν είναι για καλό σκοπό. Εχει σημασία να μη σε φιμώνει η χρηματοδότηση. Ο,τι πετύχαμε έως σήμερα εμείς το κάναμε χωρίς χρηματοδότηση».
Το ότι φοράτε ράσο συνεχίζει να βοηθάει τις δράσεις σας, όπως λέγαμε στην πρώτη μας κουβέντα; Ρωτώ, διότι πριν από μήνες είχαμε φαινόμενο προπηλακισμού από αγρότη της περιοχής σε βάρος σας.
«Αυτό ήταν ένα σύμπτωμα της βαριάς αρρώστιας που περνάμε. Το να στέκεσαι στα επιφανειακά συμπτώματα αποπροσανατολίζει... Ηταν ένα ατυχές περιστατικό που δείχνει πού μπορεί να φτάσουν τα πράγματα όταν η πολιτεία είναι απούσα».
Λέγαμε επίσης τότε ότι η εκκλησιαστική ιεραρχία βοηθούσε το έργο σας. Στο μεταξύ, εξελέγη αρχιεπίσκοπος άνθρωπος που κατάγεται από αυτήν ακριβώς την περιοχή των Οινοφύτων. Επαιξε κάποιο ρόλο αυτό;
«Τελώ εν αναμονή αποτελεσματικής παρέμβασης της Εκκλησίας μας και για το τοπικό περιβαλλοντικό πρόβλημα και για το ευρύτερο. Θεωρώ ότι υπάρχει τεράστιο κενό, το οποίο πρέπει να καλυφθεί. Είναι πνευματικό ζήτημα αλλά καταλήγει σε συγκεκριμένα πρόσωπα, συγκεκριμένους χριστιανούς, συγκεκριμένους ρυπαντές, με τους οποίους η οποιαδήποτε εξουσία, οποιαδήποτε εκκλησία πρέπει να συγκρουστεί. Η σύγκρουση είναι δομικό συστατικό για να πάνε τα πράγματα μπροστά. Η Εκκλησία προχώρησε μέσα από συγκρούσεις με την εξουσία. Εγώ περιμένω την Εκκλησία να συγκρουστεί για το θέμα το περιβαλλοντικό, το οποίο είναι κατ' εξοχήν πνευματικό ζήτημα και πρέπει να την αφορά. Εχουμε το φωτεινό παράδειγμα του "πράσινου" Οικουμενικού Πατριάρχη που, νομίζω, δείχνει τον δρόμο. Εμείς όμως δεν πρέπει να μιλάμε θεωρητικά και γενικά, έχουμε συγκεκριμένο πρόβλημα, συγκεκριμένη μητρόπολη, συγκεκριμένη ενορία, συγκεκριμένους ανθρώπους. Και εκεί αρχίζουν τα δύσκολα...».
Οι Αρχές
Σε επίπεδο συνεργασίας με τις Αρχές άλλαξε κάτι;
«Μέχρι τις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές είχαμε έναν πόλεμο με την πολιτεία σε κάθε επίπεδο. Αρνηση παροχής στοιχείων, προσπάθεια κάλυψης-υποβάθμισης του προβλήματος για να πέσουν οι υπεύθυνοι στα μαλακά. Εχουμε κρατικά έγγραφα που προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι είναι επ' ωφελεία μας να πίνουμε εξασθενές χρώμιο! Οι δράσεις μας ενόχλησαν για πρώτη φορά την εξουσία. Συμβάλαμε στο να αρχίσει να γυρίζει ο δυσκίνητος μηχανισμός, ζητούμενο είναι το πού θα οδηγήσει η κινητικότητα. Από τις εκλογές και μετά η εικόνα άλλαξε. Οι επιλογές προσώπων σε σημεία καίρια, όπως η Ειδική Γραμματεία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος και η Επιθεώρηση, συγκεκριμένα η Μαργαρίτα Καραβασίλη και ο Παναγιώτης Μέρκος, είναι άνθρωποι που υπέστησαν διωγμό για τη στάση που κράτησαν στο θέμα του Ασωπού ποταμού. Δικαιολογημένα και εμείς ανεβάζουμε τον πήχη».
Στο ποίμνιό σας είδατε αλλαγές;
«Πολλές. Η δυσπιστία που υπήρχε στην αρχή από μερικούς έγινε εμπιστοσύνη. Δείξαμε συνέπεια όλα αυτά τα χρόνια και άλλαξε η ποιότητα αντίδρασης της τοπικής κοινωνίας. Οι άνθρωποι είναι περισσότερο ενημερώμενοι, υποψιασμένοι απέναντι στην εξουσία, ανησυχούν για την υγεία τη δική τους και των παιδιών τους».*
«Οσοι ρυπαίνουν δεν σώζονται με νηστεία»
Αν ερχόταν κάποιος να σας εξομολογηθεί μια περιβαλλοντική αμαρτία, τι θα του λέγατε; Ποινή... νηστείας;
«Κάθε φορά που κάνει κάποιος μια αδικία, ο καλύτερος τρόπος να συγχωρεθεί, ας πούμε, το αμάρτημα είναι να διορθώσει την κατάσταση. Να σταματήσει αμέσως ο ρυπαντής να ρυπαίνει. Κακώς φτάσαμε στο σημείο να κάνουμε το αυτονόητο μόνο διά της επιβολής. Η ρύπανση χτυπά και τους ίδιους, η επίσκεψη και μόνο στο εργοστάσιο βλάπτει. Η νηστεία είναι ένα απλό παράδειγμα του πώς θα μάθουμε τον εαυτό μας να λέει και ένα "όχι". Ο βιομήχανος-ρυπαντής απλώς κατασπαράζει τον κόσμο, τον βλέπει σαν πρώτη ύλη. Σίγουρα δεν νηστεύει. Ας νηστεύει εκκλησιαστικά, ας είναι πιστός, ας μην τρώει κρέας. Η καλύτερη νηστεία δεν είναι η υποκριτική του "δεν θα φάω κρέας σήμερα", αλλά θα σταματήσω να ρυπαίνω και όσα κέρδισα παρανόμως τόσα χρόνια θα τα ρίξω στην αποκατάσταση. Να το πάω πιο πέρα; Θα ψάξω να βρω πόσοι έπαθαν καρκίνο από μένα, θα προσπαθήσω να τους κάνω καλά και αν έχουν πεθάνει, να βοηθήσω τις οικογένειές τους».
Και κάτι πρακτικό... Στα Θεοφάνια, σε τι λογής νερό θα ρίξετε τον Σταυρό;
«Σίγουρα σε νερό ρυπασμένο και βρώμικο. Στο δίκτυο ύδρευσης έχουμε ακόμη προβλήματα. Το διυλιστήριο δεν φτιάχτηκε σωστά, δεν αποδίδει, δεν πίνουμε δυστυχώς νερό, παρά τις εξαγγελίες. Αυτό είναι το νερό όμως που έχουμε, αυτό θα αγιάσουμε...».
Πάντως ο πρώτος αγιασμός υδάτων έγινε στον ποταμό Ιορδάνη...
«Στους ποταμούς δίπλα πρωτοαναπτύχθηκε ο ανθρώπινος πολιτισμός. Εμείς σήμερα "ανταποδίδουμε" το καλό που μας έκαναν...».

Έκκληση σε Βαρθολομαίο για επίσκεψη στον Ασωπό !!!

2009-09-12T00:12:00.000-07:00

Έκκληση σε Βαρθολομαίο για επίσκεψη στον Ασωπό

19082009

Από τον ιερέα των Οινοφύτων Ιωάννη Οικονομίδη

ΠΗΓΕΣ: ΣΚΑΪ, ΑΜΗΝ

Έκκληση στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο να επισκεφθεί τον Ασωπό ποταμό και να δει από κοντά την τεράστια οικολογική καταστροφή που προκαλούν τα τοξικά βιομηχανικά απόβλητα, με ανυπολόγιστες συνέπειες για την ζωή των κατοίκων της Βοιωτίας – αλλά δυνητικά και για όλους όσοι καταναλώνουν αγροτικά προϊόντα που παράγονται στην ευρύτερη περιοχή – απευθύνει o ιερέας των Οινοφύτων π. Ιωάννης Οικονομίδης.

“Θα μας δώσει δύναμη και θα μας βοηθήσει στον αγώνα που κάνουμε για την ίδια την ζωή” δηλώνει ο ιερέας.

Ένας από τους πρωτοστατούντες στον αγώνα για την αντιμετώπιση της ρύπανσης από εξασθενές χρώμιο, βαρέα μέταλλα και ποικίλα τοξικά, ο παπά-Γιάννης, όπως είναι πλέον γνωστός, τα τελευταία χρόνια αγωνίζεται να αφυπνίσει την τοπική Κοινωνία για τους κινδύνους που κρύβει αυτή η πρακτική δεκαετιών, ενώ δεν διστάζει να σταθεί απέναντι από την Πολιτεία και τα συμφέροντα των μεγάλων βιομηχανιών.

Αγώνας κατά της διαπλοκής

“Ουσιαστικά οι αρμόδιες Αρχές ποτέ δεν έδειξαν ενδιαφέρον, με την καλή έννοια, δηλαδή ενδιαφέρον το οποίο θα οδηγήσει σε υλοποίηση λύσεων για το πρόβλημα. Απλά επικοινωνιακά κόλπα έκαναν μέχρι τώρα και δεν έχει αλλάξει τίποτα στην περιοχή από την άποψη των υποδομών. Οι βιομηχανίες εξακολουθούν να λειτουργούν όπως λειτουργούσαν, τα απόβλητα παράγονται με τον ίδιο τρόπο και τα διαχειρίζονται με τον ίδιο τρόπο που ακολουθούν τα τελευταία 40 χρόνια” δηλώνει ο παπά-Γιάννης, και προσθέτει: “Αυτό που έχει αλλάξει πλέον στην περιοχή μας είναι η αντίδραση των κατοίκων. Από μηδενική που ήταν έχει αρχίσει και ανεβαίνει, το ενδιαφέρον είναι πολύ υψηλό”.

Φαίνεται όμως ότι στην αφύπνιση αυτή, στην κινητοποίηση του κόσμου, έχουν συμβάλει περισσότερο παράγοντες έξω από την περιοχή παρά από την περιοχή, όπως η τοπική Αυτοδιοίκηση.

“Είναι απολύτως φυσιολογικό να συμβαίνει αυτό. Η Βιομηχανία όλα αυτά τα χρόνια κατάφερε και διείσδυσε σε κάθε επίπεδο, σε κάθε βαθμίδα της τοπικής Κοινωνίας. Επομένως υπάρχουν οι μηχανισμοί που ματαίωναν μέχρι σήμερα τις αντιδράσεις. Το πρόβλημα όμως είναι τόσο σοβαρό που δεν μπορεί πλέον κανείς το διαχειριστεί “τόσο καλά” όσο παλιά. Και εννοώ την βιομηχανία.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην προσπάθεια που κάνουμε τώρα, για αγωγές κατά της Πολιτείας και βιομηχανιών για καταβολή αποζημιώσεων έχουμε μεγάλη συμμετοχή και από αγρότες, οι οποίοι μέχρι σήμερα δεν ήθελαν απλά να βγει το πρόβλημα στην επιφάνεια. Έχουμε μια αλλαγή 180 μοιρών.

Κρατούσαν “κρυμμένα” τα αποτελέσματα των ερευνών

Τον Φεβρουάριο του 2008 ολοκληρώθηκαν οι μετρήσεις που πραγματοποίησε ειδική επιστημονική ομάδα της Πολιτείας, στον ποταμό και την ευρύτερη περιοχή.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, ολόκληρη η περιοχή που διατρέχεται από τον υδροφόρο ορίζοντα του Ασωπού, δηλαδή η Βορειοανατολική Αττική και η Βοιωτία, είναι βαριά ρυπασμένη από τις βιομηχανικές δραστηριότητες στην περιοχή των Οινοφύτων. Τα στοιχεία δεν άφηναν περιθώρια αμφισβήτησης.

Η εικόνα ήταν τρομακτική και το μέλλον μάλλον δυσοίωνο για τους κατοίκους και το περιβάλλον. Παραταύτα η έρευνα για έναν ολόκληρο χρόνο παρέμεινε “μυστική”. Οι αρμόδιοι με διάφορες δικαιολογίες επιχείρησαν να την κρατήσουν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και κυρίως από τους άμεσους ενδιαφερόμενους. Τελικά, οι αρμόδιοι της Κεντρικής Υπηρεσίας Υδάτων του ΥΠΕΧΩΔΕ αναγκάστηκαν να παραδεχθούν τα ευρήματα της έρευνας, στέλνοντας τα στοιχεία ποιότητας νερού στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Παπά-Γιάννη τα στατιστικά στοιχεία τι λένε για τις επιπτώσεις στους κατοίκους της περιοχής από τα τοξικά;

Το 2004 ο ένας στους τρεις θανάτους στα Οινόφυτα ήταν από καρκίνο. Αυτά είναι τα τελευταία στοιχεία που έχω από το αρχείο αδειών ταφής της ενορίας μου. Και σίγουρα τα πράγματα έχουν χειροτερεύσει από τότε.

Αυτά τα στοιχεία η τοπική Αυτοδιοίκηση, η δημοτική Αρχή στα Οινόφυτα, τα γνωρίζει. Αντιλαμβάνεται ότι οι θάνατοι ενδέχεται να συνδέονται με την μόλυνση που προκαλεί το εξασθενές χρώμιο από τα απόβλητα;

Νομίζω ότι το μοναδικό κριτήριο να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό είναι να δούμε ποιες είναι οι ενέργειες της δημοτικής Αρχής. Δεν έχει προσφύγει στη δικαιοσύνη μέχρι σήμερα. Δεν έχει δρομολογηθεί επιδημιολογική έρευνα με τοξικολογικές εξετάσεις στον πληθυσμό. Δεν έχει λυθεί αποτελεσματικά το πρόβλημα της ύδρευσης. Δεν έχει ληφθεί μέριμνα για τις καλλιέργειες. Άρα δεν μπορώ να πω ότι αντιλαμβάνονται το πρόβλημα ή μπορώ να πω ότι το αντιλαμβάνονται αλλά δεν θέλουν να χαλάσουν τις σχέσεις τους με τους βιομηχάνους.

Και από τα προϊόντα που παράγονται υπό αυτές τις συνθήκες δυνητικά κινδυνεύουν και όλοι όσοι τα καταναλώσουν;

Είναι δεδομένο. Τα προϊόντα εξαπλώνονται σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι πάρα πολύ σοβαρή η κατάσταση, η έκταση του προβλήματος είναι πολύ μεγαλύτερη απ’ ό,τι υπολογίζαμε. Πέρασε την Θήβα και τον Ωρωπό έφτασε την Εύβοια. Η έκταση είναι τεράστια και εδαφικά αλλά και ποιοτικά. Τα βαρέα μέταλλα αποτελούν τον μεγαλύτερο εχθρό του ανθρώπου και δυστυχώς διασπείρονται ανεξέλεγκτα στην λεκάνη του Ασωπού ποταμού αλλά και ευρύτερα. Οι συνέπειες και σήμερα φαίνονται αλλά και κανείς δεν γνωρίζει τι άλλο θα προκύψει στο μέλλον. Μιλάμε για ουσίες που μπαίνουν στα κύτταρα, εγκαθίστανται στο γενετικό υλικό και επηρεάζουν και τις επόμενες γενιές. Είναι φοβερό αυτό που συμβαίνει.

Η Πολιτεία δεν φαίνεται να έχει στόχο να αλλάξει κάτι στην περιοχή. Το χωροταξικό για την βιομηχανία το οποίο προωθείται επιτρέπει την εκτός σχεδίου εγκατάσταση των βιομηχανιών. Δε νοικοκυρεύει δηλαδή τίποτα. Η αίσθηση που έχουμε είναι ότι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η απορρόφηση κοινοτικών κονδυλίων για τη δημιουργία Βιομηχανικών Περιοχών (ΒιΠε) οι οποίες ποτέ δεν θα γεμίσουν με τις ρυπαίνουσες βιομηχανίες οι οποίες σήμερα ανάμεσα στα χωράφια και τα σπίτια μας. Το χωροταξικό λοιπόν επιτρέπει και την εκτός ΒιΠε εγκατάσταση βιομηχανιών. Ουσιαστικά δηλαδή δεν ανατρέπει την κατάσταση που υπάρχει στα Οινόφυτα.

Οι ΧΥΤΑ είναι ένα άλλο κομμάτι. Η λύση που μας έχουν δώσει για τα σκουπίδια στην περιοχή αφορά μόνο τα αστικά και είναι η παρωχημένη λύση των ΧΥΤΑ, η οποία δεν χρηματοδοτείται πλέον από την Ευρώπη, ούτε προωθείται. Έχουν αφήσει τους 500 τόνους βιομηχανικών αποβλήτων που παράγονται καθημερινά στην τύχη τους. Ουσιαστικά δεν μας βοηθούν σε τίποτα. Κάτι κάνουν για την μπανανόφλουδα της νοικοκυράς και αφήνουν τα τοξικά βιομηχανικά απόβλητα.

Και που καταλήγουν όλα αυτά;

Πάνε σε παράνομες χωματερές, σε νταμάρια, σε ρέματα, καίγονται. Η κατάσταση είναι εφιαλτική. Χθες έκανα μια βόλτα όλο το πρωί στην περιοχή και έχω συγκεντρώσει εφιαλτικό φωτογραφικό υλικό.

Ένας δυναμικός Ιερέας που δεν σιωπά!

Στον αγώνα που δίνει ο παπά-Γιάννης δεν είναι μόνος. Όπως λέει η προσπάθεια είναι συλλογική. Σπεύδει μάλιστα να ξεκαθαρίσει ότι ο αγώνας ξεκίνησε με πρωτοβουλία άλλου και ο ίδιος συντάχθηκε για το καλό των κατοίκων, των παιδιών και των επόμενων γενεών. Και όμως ξεχώρισε και στην συνείδηση πολλών, εντός και εκτός Βοιωτίας, ο δυναμικός Ιερέας είναι ο μπροστάρης του αγώνα. Έστω και αν η Εκκλησία της Ελλάδος επισήμως και εν Συνόδω δεν έχει κινητοποιήσει και τις δικές της δυνάμεις να σταθούν μαχητικά στο πλευρό των κατοίκων της Βοιωτίας.

Πατέρα Γιάννη είναι σαφές ότι έχετε πρωτοστατήσει στην υπόθεση του Ασωπού. Ίσως κάποιοι θα σκεφθούν ότι η μαχητική στάση σας δεν συνάδει με τον ρόλο του κληρικού, που έχουμε συνηθίσει.

Θα ήθελα να σας διορθώσω. Η προσπάθεια είναι συλλογική. Και αν κάποιος την ξεκίνησε αυτός είναι ο συνεργάτης μου ο Θανάσης Παντελόγλου, ο οποίος ήταν ο πρώτος που διέσπειρε την γνώση που μας έκρυβαν τόσα χρόνια. Από εκεί και μετά ο καθένας μας άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο έχουμε συμβάλει στην κοινή προσπάθεια για την ανάδειξη του ζητήματος.

Σε ό,τι αφορά την ουσία του ερωτήματός σας, αν δηλαδή είναι δουλειά της Εκκλησίας ή όχι θα σας φέρω το φωτεινό παράδειγμα του Ποιμενάρχη όλων μας, του “πράσινου”, όπως τον αποκαλούν στο εξωτερικό, Οικουμενικού Πατριάρχη. Για όσους θέλουν να μάθουν περισσότερα για τη στενή σύνδεση της Ορθόδοξης παράδοσής μας και του περιβάλλοντος, δεν έχουν παρά να διαβάσουν το δελτίο της Επιτροπής των Θεολόγων για την οικολογία που δημοσιεύτηκε το 2001. Το περιβάλλον δεν είναι το ντεκόρ της ζωής μας αλλά η ίδια μας η ζωή. Η σωτηρία των ψυχών περνάει μέσα από την σωτηρία των δασών. Νομίζω δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω παραπέρα.

Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι εκπληρώνω το ιερατικό μου καθήκον. Είναι αυτονόητο ότι ο κληρικός προστατεύει την ζωή. Για να έχεις πνευματική ζωή σε έναν τόπο πρέπει κατ’ αρχήν να έχεις καλή βιολογική ζωή. Όταν υπονομεύεται η βιολογική ζωή των ανθρώπων και η σωματική τους υγεία, πως μπορείς να μιλάς για κάτι άλλο μετά; Είναι αυτονόητο ότι όπου υπάρχει αδικία ο κληρικός, ο κάθε χριστιανός και γενικά ο κάθε άνθρωπος είτε είναι πιστός είτε όχι νομίζω ότι πρέπει να προσπαθεί να κάνει τον κόσμο λίγο περισσότερο παράδεισο και λίγο λιγότερο κόλαση απ’ ότι είναι σήμερα.

Ταυτόχρονα, βέβαια, είμαι και γονέας. Άρα ο αγώνας αυτός αφορά την επιβίωση της οικογένειας μου, των ανθρώπων μου, τη δική μου στον τόπο που γεννηθήκαμε.

Το μήνυμα αυτό, πιστεύετε, βρίσκει απήχηση στην τοπική Εκκλησία;

Ο αγώνας για την προστασία του περιβάλλοντος δεν έχει οροφή, δεν έχει ποτέ τέλος. Θεωρώ ότι η Τοπική Εκκλησία έχει πολλά να κάνει ακόμη. Θα ήθελα να έχει κάνει πράγματα. Και εγώ, ως μέλος της Τοπικής Εκκλησίας, έχω πολλά ακόμη να κάνω. Το ζήτημα είναι όλοι μας να αποδεσμευτούμε από τις όποιες εξαρτήσεις της καθημερινότητας, να πάψουμε να σιωπούμε και συντονισμένα να εργαστούμε για το κοινό καλό της κοινωνίας μας. Για την υγεία τη δική μας και των παιδιών μας, για την ίδια μας την ζωή.

Αναφερθήκατε στον Οικουμενικό Πατριάρχη. Παραμένει πάντοτε ανοικτό το ενδεχόμενο να επισκεφθεί την Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας. Πιστεύετε ότι όταν έρθει θα πρέπει να συναντηθεί με τους κατοίκους, να επισκεφθεί τον Ασωπό;

Αναζητούμε τη βοήθεια του Ποιμενάρχη όλων μας, του Οικουμενικού Πατριάρχη, ενός Ιεράρχη με παγκόσμια ακτινοβολία και με διεθνή αναγνωρισιμότητα που ξεπερνάει τα θρησκευτικά όρια, κυρίως λόγω των παρεμβάσεων του για την προστασία του περιβάλλοντος. Είναι χαρακτηριστικό ότι τον προσεχή Οκτώβριο θα μεταβεί στον ποταμό Μισσισιπή για να δει ο ίδιος τη μόλυνση του μεγάλου αυτού ποταμού της Αμερικής και να μιλήσει γι’ αυτό. Θα ήθελα πάρα πολύ να έρθει και στον Ασωπό. Πραγματικά, είναι κάτι που το θέλουμε και του το ζητούμε όλοι μας. Θα μας δώσει κουράγιο, θα μας δώσει δύναμη αλλά και θα μας βοηθήσει στον αγώνα που κάνουμε για την ίδια την ζωή. Για τα παιδιά μας, για το μέλλον μας. Θα μας ενισχύσει να αισθανθούμε την κορυφή της Ορθοδοξίας να στέκεται στο πλευρό μας. Να ακούσει ως πατέρας την αγωνία των παιδιών του, να δει από κοντά τα τοξικά που ρυπαίνουν την ζωή μας, να περπατήσει στις όχθες του Ασωπού ποταμού που έχει αλλάξει χρώμα από το εξασθενές χρώμιο το οποίο αφάνισε κάθε μορφή ζωής που ζούσε σε αυτόν.

Προσφυγές για αποζημιώσεις με στόχο την τελική νίκη

Ήδη οι κάτοικοι της Βοιωτίας βρίσκονται στο στάδιο υποβολής αγωγών με τις οποίες ζητούν αποζημιώσεις για τις επιπτώσεις στην υγεία και γενικότερα στην ζωή τους αλλά και στην τοπική οικονομία από την μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα και του περιβάλλοντος.

Ποια θα είναι τα επόμενα βήματα σας;

Κοιτάξτε, σε αυτόν τον αγώνα έχουμε αντιπάλους, συμμάχους και εν δυνάμει συμμάχους.

Αντίπαλοί μας είναι οι βιομηχανίες που συνεχίζουν να ρυπαίνουν και η δημοτική και νομαρχιακή αυτοδιοίκηση, μαζί με τους βουλευτές, τους γενικούς γραμματείς και τους υπουργούς που κάνουν ότι δεν βλέπουν. Σε αυτούς θα σταθούμε απέναντι μέχρι τέλους.

Σύμμαχοί μας είναι οι κάτοικοι της περιοχής αλλά και όσοι νοιάζονται για το περιβάλλον. Αυτούς θα προσπαθήσουμε να τους κινητοποιήσουμε ακόμη περισσότερο. Είπαμε, ο αγώνας για την προστασία του περιβάλλοντος δεν έχει τέλος.

Εν δυνάμει σύμμαχοί μας είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Συμβούλιο της Ευρώπης. Έχουμε έλθει σε επαφή μαζί τους και τους ενημερώνουμε τακτικά. Μέσα δε στον Αύγουστο θα στείλουμε και, μέσω της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου τη Συλλογική Αναφορά μας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή των Κοινωνικών Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο, όπως έκαναν οι κάτοικοι της Πτολεμαΐδας και της Μεγαλόπολης και δικαιώθηκαν.

Τελευταίος και σημαντικότατος σύμμαχός μας είναι η ελληνική Δικαιοσύνη. Η δίκη εναντίον της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Βοιωτίας, που αδρανεί για τη ρύπανση, δικάζεται στις 7 Οκτωβρίου 2009 στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Οι ποινικές δίκες κατά των υπευθύνων των βιομηχανιών δικάζονται στις 27 Ιανουαρίου 2010 στη Θήβα.

Ετοιμάζουμε και αγωγές αποζημιώσεων. Συγκεκριμένα θα είναι τεσσάρων τύπων αγωγές. Η μια είναι για έκθεση σε κίνδυνο και αφορά όλους τους πολίτες. Είτε αρρώστησα είτε όχι κανένας δεν έχει δικαίωμα να μου δίνει δόσεις τοξικών. Αυτό είναι ξεκάθαρο, το απαιτούμε από την Πολιτεία. Αφού δεν θέλουν να μας προστατεύσουν, κάτι το οποίο θεωρούμε αυτονόητη υποχρέωση, τους καλούμε να πληρώσουν γι’ αυτό. Δεύτερον, έχουμε αγωγή για διαφυγόντα κέρδη από επαγγελματίες όπως είναι οι αγρότες οι οποίοι έχουν υποστεί κυριολεκτικά καταστροφή. Επενδύσεις εκατομμυρίων σε εξοπλισμό, γεωτρήσεις, σε γη, δάνεια από τράπεζες και τώρα δεν μπορούν να πληρώσουν τις δόσεις τους οι άνθρωποι γιατί κανείς δεν αγοράζει τα προϊόντα της Βοιωτίας. Έχουμε αγωγές αποζημίωσης για ψυχική οδύνη από θάνατο συγγενούς και προσφιλούς προσώπου εξαιτίας της ρύπανσης και αγωγές αποζημίωσης για την μείωση αξίας ακινήτων λόγω της ρύπανσης.

Κανείς δεν θα μας χαρίσει το αυτονόητο, το δικαίωμα στην ζωή. Μια καλής ποιότητας ζωή. Θα συνεχίσουμε την προσπάθεια μας, θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας για την κοινωνία μας, τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας.

1 Votes

Ενέργειες

Πληροφορίες

Ημερομηνία : 19 Αυγούστου 2009
Κατηγορίες : BEST OF AsoposSOS - Τα καλύτερα, Άρθρα από άλλες πηγές, Απόψεις

Γράψτε ένα σχόλιο

The Secret - Planet Earth HD

2009-05-16T23:06:00.001-07:00

The Secret Team has created a gift for you. This clip features our beautiful Planet Earth. As you experience this clip you will emit positive forces of energy across Planet Earth that will reach every single living thing on it. You will lift yourself, and as you lift yourself, you lift the entire world.

The magnificent music was composed and graciously gifted for this clip by composer Jo Blankenburg.

From The Secret to you, here is Planet Earth - our home.

This clip can be downloaded at http://www.thesecret.tv/planet-earth/

Η ρύπανση του Ασωπού στο πιάτο μας !

2009-04-06T13:10:00.000-07:00

Η ρύπανση του Ασωπού στο πιάτο μας

Δημοσίευση: 05-04-2009 18:43 από Ομάδα TVXS

Έρευνα του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ) για τη ρύπανση στον Ασωπό ποταμό, που έμεινε στα συρτάρια για περισσότερο από ένα χρόνο, αποκαλύπτει ότι η ευρύτερη περιοχή του Ασωπού (Βορειοανατολική Αττική και Βοιωτία) έχει επιβαρυνθεί σε μεγάλο βαθμό από επικίνδυνα τοξικά, όπως εξασθενές χρώμιο και άλλες καρκινογόνες ουσίες, από τις δραστηριότητες παρακείμενων βιομηχανιών. Παράλληλα, η μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα έχει επηρεάσει και τις καλλιέργειες.

Παρά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη μελέτη ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 2008 και κοινοποιήθηκε στην Κεντρική Υπηρεσία Υδάτων του ΥΠΕΧΩΔΕ, δεν προωθήθηκε στη Νομαρχία και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέχρι πρόσφατα, καθώς θεωρήθηκε ότι τα συμπεράσματά της δεν τεκμηριώνονται επαρκώς.

Η μελέτη εντοπίζει συγκεντρώσεις που ξεπερνούν τα 100 μικρογραμμάρια εξασθενούς χρωμίου ανά λίτρο νερού στην Παραλία Αυλίδος, δυτικά των Οινοφύτων και συγκεντρώσεις εξασθενούς χρωμίου 50 μικρογραμμάρια/λίτρο νότια των Οινοφύτων πέριξ της κοίτης του Ασωπού, ενώ μικρότερες είναι οι συγκεντρώσεις στα υπόγεια ύδατα. Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τη νομοθεσία το όριο ποσιμότητας είναι τα 50 μικρογραμμάρια ολικού χρωμίου ανά λίτρο. Παράλληλα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας επισημαίνει ότι τέτοιου είδους καρκινογόνες ουσίες δεν θα πρέπει καν να εντοπίζονται στα ύδατα.

Εκτός του εξασθενούς χρωμίου, στη μελέτη γίνεται αναφορά και στις συγκεντρώσεις ολικού σιδήρου που ανέρχονταν σε 1.000 με 2.000 μικρογραμμάρια ανά λίτρο, ενώ το όριο είναι τα 200. Το πρόβλημα εντοπίζεται κατά κύριο λόγο στα υπόγεια ύδατα ανατολικά της Παραλίας Αυλίδας, στον κάμπο του Ασωπού νότια των Οινοφύτων, βόρεια του Χαλκουτσίου, ανατολικά της Συκαμίνου, βορειοδυτικά του Αγίου Θωμά και νότια του Ασπροκάμπου. Εντοπίστηκαν επίσης σε υψηλές συγκεντρώσεις, νικελίου, ολικού χρωμίου και άλλων ουσιών.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας, η εκτεταμένη ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα της περιοχής έχει ήδη γίνει εμφανής και στις καλλιέργειες, καθώς εντοπίστηκε χρώμιο σε αγροτικά προϊόντα της περιοχής Οινοφύτων – Ασωπού. Συγκεκριμένα, οι μεγαλύτερες ποσότητες βρέθηκαν στη ρίζα της ρόκας (1,36 mg/kg) στο κοτσάνι (0,58 mg/kg) και στα φύλλα (0,40 mg/kg). Υψηλή συγκέντρωση χρωμίου εντοπίστηκε επίσης σε καρότα, μαρούλια, πατάτες και κολοκυθάκια.

Για τις πιθανές επιδράσεις της κατανάλωσης τέτοιου είδους ουσιών μέσω των οπωροκηπευτικών μίλησε στην εφημερίδα η καθηγήτρια Περιβαλλοντικής Παθολογικής Ανατομίας, Πολυξένη Νικολοπούλου – Σταμάτη: «Όριο ασφάλειας για την υγεία δεν υπάρχει όταν μιλάμε για ουσίες αποδεδειγμένα καρκινογενείς. Δεν θα νοσήσουν όλοι όσοι εκτεθούν σε αυτές, όμως, αν υπάρχει καταγεγραμμένη γονιδιακή προδιάθεση, θα υποβοηθηθεί και η πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου θα πολλαπλασιαστεί».

Εικόνα: http://asopossos.wordpress.com

Εικόνες - σοκ στον Ασωπό!

2009-03-08T13:58:00.000-07:00

Εικόνες, που προκαλούν σοκ κατέγραψε και την Κυριακή στον Ασωπό η τηλεόραση του ΣΚΑΪ.

Παρά την εισαγγελική παρέμβαση για τη λειτουργία παράνομης χωματερής μετά από τα ρεπορτάζ του σταθμού μας, βουνά από σκουπίδια, βιομηχανικά απόβλητα και εξασθενές χρώμιο στο νερό, συνεχίζουν να συνθέτουν το σκηνικό.

Απέναντι στην αδιαφορία του κράτους για το διαρκές έγκλημα που συντελείται στον Ασωπό, οι Κινήσεις Πολιτών Βοιωτίας, Εύβοιας και Ανατολικής Αττικής, αποφάσισαν να συστρατευτούν και να οργανώσουν το δικό τους κίνημα πολιτών.

Σε συνάντηση που είχαν στο Εργατικό Κέντρο Θήβας, έβαλαν στόχο τη δημιουργία ενός λαϊκού κινήματος για την αντιμετώπιση της βιομηχανικής ρύπανσης που έπαψε πια να αποτελεί τοπικό περιβαλλοντικό πρόβλημα των Οινοφύτων κι απλώνεται σαν δηλητήριο σε όλη την Αττική, καταστρέφοντας τους υδάτινους πόρους.

Εν τω μεταξύ, το θέμα του Ασωπού θα συζητηθεί στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο στις αρχές Απριλίου, σε εκδήλωση που οργανώνουν οι Οικολόγοι Πράσινοι, οι οποίοι χαρακτηρίζουν το έγκλημα που συντελείται στον ποταμό παράδειγμα αποτυχημένης περιβαλλοντικής πολιτικής και χαρακτηριστική περίπτωση περιβαλλοντικής και κοινωνικής διαφθοράς της πολιτικής εξουσίας.

Σκοπός της εκδήλωσης είναι η ενημέρωση των Ευρωβουλευτών όλων των παρατάξεων και η δημιουργία μηχανισμών εφαρμογής της Ευρωπαϊκής οδηγίας για τα νερά, η οποία παραβιάζεται συστηματικά στην περιοχή του Ασωπού ποταμού.

Οι Ευρωβουλευτές θα ανταλλάξουν παραδείγματα και προτάσεις ορθολογικής διαχείρισης των τοξικών αποβλήτων από τις βιομηχανίες.

Την ίδια ώρα, οι υπογραφές στο ψήφισμα του ΣΚΑΪ για τον Ασωπό, στην ιστοσελίδα skai.gr/asopos, πλησιάζουν τις 18.000.

ΑΣΩΠΟΣ: Η ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΡΥΠΑΝΣΗ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

2009-03-04T03:57:00.000-08:00

Η συνεχιζόμενη ρύπανση της ευρύτερη περιοχής από την ανεξέλεγκτη διαχείριση των αποβλήτων βιομηχανιών της περιοχής των Οινοφύτων είναι ένα τεράστιο οικολογικό, πολιτικό και οικονομικό σκάνδαλο. Η λύση δεν είναι να κρύψουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί αλλά να το επιλύσουμε ώστε να εξασφαλιστούν συνθήκες παραγωγής στη βιομηχανία και στη γεωργία που δεν θα μεταφέρουν μέρος του κόστους στην υγεία των πολιτών, το περιβάλλον και τις άλλες οικονομικές δραστηριότητες.

Από τον Αύγουστο του 2007, όταν για πρώτη φορά δημοσιοποιήθηκε το πρόβλημα της ρύπανσης των υπόγειων νερών των περιοχών του Ασωπού ποταμού, η περιβαλλοντική υποβάθμιση συνεχίζεται χωρίς να έχουν αποδοθεί ευθύνες στους ρυπαίνοντες – κατά παράβαση της ευρωπαϊκής Οδηγίας για την Περιβαλλοντική Ευθύνη. Η τότε σχετική ανακοίνωση του Υπουργού κ. Σουφλιά για την αντιμετώπιση του προβλήματος αφορούσε στην ταυτοποίηση των ρυπογόνων δραστηριοτήτων πέριξ του ποταμού. Τι έχει κάνει το ΥΠΕΧΩΔΕ από τότε; Ακόμα και σήμερα δεν έχουν ταυτοποιηθεί οι βιομηχανίες που έχουν την κύρια ευθύνη για τη ρύπανση – αν και είναι σχετικά εύκολο με βάση την παραγωγική τους διαδικασία και άλλους παράγοντες που μπορούν να εξεταστούν - ώστε να αναλάβουν και το πλήρες κόστος της εξυγίανσης των ρυπασμένων νερών και εδαφών καθώς και της αποκατάστασης της περιβαλλοντικής, κοινωνικής και οικονομικής βλάβης που έχουν προκαλέσει, σύμφωνα με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει».

«Η απουσία λύσεων συνεχίζει να μεταφέρει το κόστος στην κοινωνία» δήλωσε η Μαρία Βιτωράκη, συντονίστρια θεμάτων νερού των Οικολόγων Πράσινων. «Τα πρόσφατα γεγονότα με ακραίες επιθέσεις και βιαιοπραγίες εκ μέρους μικρής μερίδας αγροτών σε ενεργούς πολίτες της περιοχής των Οινοφύτων, που είχαν σαν αποτέλεσμα τον τραυματισμό του π. Γιάννη Οικονομίδη , του ακτιβιστή που χρόνια τώρα αγωνίζεται για να αναστραφεί η πορεία της ραγδαίας υποβάθμισης της περιοχής, να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των κατοίκων και να προστατευθεί η υγεία τους, καταδεικνύει με τον πιο θλιβερό τρόπο πως η κρίση στην περιοχή της Βοιωτίας δεν είναι μόνο περιβαλλοντική αλλά έχει και βαθιές κοινωνικές αλλά και οικονομικές διαστάσεις».

«Το κόστος της ρύπανσης των νερών, εδαφών και της ατμόσφαιρας σήμερα μεταφέρεται στην κοινωνία που πληρώνει τις συνέπειες της κρίσης που άλλοι δημιούργησαν» δήλωσε ο Νίκος Χρυσόγελος, μέλος της Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων. «Οι αγρότες πλήττονται δραματικά από την υποβάθμιση της περιοχής εφόσον τα παραγόμενα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα δεν θεωρούνται ασφαλή όταν παράγονται σε ένα επιβαρυμένο περιβάλλον και χάνουν την αξία τους. Θα πρέπει, όμως, το σύνολο της τοπικής κοινωνίας να αντιληφθεί ότι η κύρια αιτία αυτής της κρίσης είναι η ανεξέλεγκτη λειτουργία των βιομηχανικών μονάδων της περιοχής και η αποτυχία της διοίκησης να επιβάλλει την εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και να εξασφαλίσει καθαρή βιομηχανική παραγωγή. Το πρόβλημα πρέπει να αναδειχθεί και να αντιμετωπιστεί σε όλες του τις διαστάσεις και όχι να κρυφτεί κάτω από το χαλί.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι θεωρούμε απαραίτητο τον ολοκληρωμένο έλεγχο των παραγόμενων τροφίμων στην ευρύτερη περιοχή του Ασωπού και την ενημέρωση των καταναλωτών σε σχέση με την ασφάλεια τους. Οποιαδήποτε οικονομική ζημιά δημιουργηθεί στους αγρότες/κτηνοτρόφους της περιοχής πρέπει να αποκατασταθεί με βάση την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει». ....

Το Δίκτυο Μεσόγειος SOS ζητάει:

2009-02-27T11:08:00.000-08:00

Το ζήτημα του Ασωπού εξελίσσεται σε οικολογική καταστροφή με ανυπολόγιστες συνέπειες όχι μόνο στο περιβάλλον, αλλά και στην ανθρώπινη υγεία και την οικονομία. Πολλοί κλάδοι της οικονομίας πλήττονται άμεσα ή έμμεσα εξαιτίας της συνεχιζόμενης επιβάρυνσης της περιοχής.

Το Δίκτυο Μεσόγειος SOS ζητάει:

1. Να δώσει το ΥΠΕΧΩΔΕ στη δημοσιότητα των κατάλογο των βιομηχανιών που ευθύνονται για τη ρύπανση ώστε να αναλάβουν και το κόστος εξυγίανσης όπως απαιτεί η ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία.
2. Να σταματήσει η ανεξέλεγκτη απόρριψη λυμάτων και αποβλήτων από τις βιομηχανίες της περιοχής, ως πρώτο και αναγκαίο μέτρο για αναστροφή της κατάστασης.
3. Να γίνει πλήρης απογραφή του πραγματικού περιβαλλοντικού κόστους των παραγωγικών δραστηριοτήτων της περιοχής.
4. Να εφαρμοστεί πλήρως η Οδηγία Πλαίσιο για το Νερό (2000/60) ώστε να υπάρξει σχέδιο διαχείρισης και πρόγραμμα παρακολούθησης της υδρολογικής λεκάνης του Ασωπού ποταμού καθώς και σταδιακή αποκατάσταση της καλής κατάστασης των υπόγειων, επιφανειακών και παράκτιων νερών που έχουν επιβαρυνθεί μέχρι το 2015 με βάση την «ευθύνη του ρυπαίνοντα να καταβάλει το κόστος για την αποκατάσταση της βλάβης».

Ο χρόνος πιέζει για άμεση εφαρμογή μέτρων απορρύπανσης και τη βιώσιμη διαχείριση του Ασωπού ποταμού σε συνεργασία με τους τοπικούς φορείς και τους πολίτες μέσα από τη διαβούλευση, όπως ορίζει η Ευρωπαϊκή Νομοθεσία”.

Αυτόν τον άνθρωπο χτυπήσατε και στείλατε στο νοσοκομείο .....

2009-02-26T02:46:00.000-08:00

Αυτόν τον άνθρωπο χτυπήσατε και στείλατε στο νοσοκομείο ....

πηγη ....>>> http://asopossos.wordpress.com/2009/02/26/αυτόν-τον-άνθρωπο-χτυπήσατε-και-στείλ/

Αυτόν που λειτουργεί σε αυτή την εκκλησία σας...

Αυτόν που μαζεύει δώρα και μοιράζει στα παιδιά σας...

Αυτόν που έχει στήσει αίθουσα διασκέδασης και ψυχαγωγίας στο υπόγειο της εκκλησίας σας...

Αυτόν που διοργανώνει σεμινάρια με επιστήμονες, προσπαθώντας να ενημερώσει εσάς, τα παιδιά σας κι όλον τον κόσμο για το πρόβλημα της ρύπανσης που εσείς θέλετε να κρύψετε...

Αυτόν που γυρίζει όλη την Αττικοβοιωτία για να ενημερώσει και για να σας ανοίξει τα μάτια...

Αυτόν που συμμετέχει σε κάθε προσπάθεια αντίδρασης των πολιτών στο επί 40 χρόνια συνεχιζόμενο έγκλημα...

Αυτόν που όποτε του ζητηθεί συμμετέχει στην ενημέρωση για το περιβαλλοντικό πρόβλημα της περιοχής σας...

Αυτόν που με τον Θανάση Παντελόγλου και άλλους 2-3 αγωνιστές προσπαθούν με όλη τους την ψυχή να καλύψουν την δική σας τραγική ανεπάρκεια...

Αυτόν που έχει προκαλέσει τον σεβασμό όλων των περιβαλλοντικών οργανώσεων και

προτάθηκε σαν άνθρωπος της χρονιάς 2007 από την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ...

Αυτόν που είναι και ο ίδιος επιστήμων και έχει την γνωσιολογική ικανότητα να βοηθά φοιτητές που κάνουν την πτυχιακή τους...

Αυτόν που είναι οικογενειάρχης με 3 παιδιά, αγαπά την τεχνολογία, την πληροφορική, την φωτογραφία, την μουσική...

Αλλά εσείς τον στείλατε στο νοσοκομείο...

____________________________________

ΣΧΟΛΙΟ ΑΠΟ : Μαργαρίτα Καραβασίλη (02:01:22) :

Ο παπα-Γιάννης Οικονομίδης!

Αγωνίζεται χρόνια για να αφυπνίσει συνειδήσεις, σχετικά με το έγκλημα που συντελείται στα Οινόφυτα, στη Θήβα, στη Βάγια, αλλά και στην Τανάγρα, στον Αυλώνα, το Δήλεσι, τον Ωρωπό, το Χαλκούτσι…. Για να διεκδικήσουν όλοι μαζί, με μια φωνή, ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΕ ΚΑΘΑΡΟ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ, ΣΕ ΚΑΘΑΡΑ ΤΡΟΦΙΜΑ, ΣΕ ΚΑΘΑΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ! Με λεβεντιά και πάθος προασπίζεται το αυτονόητο! ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ!

Εδώ και χρόνια… Είναι ο άνθρωπος, που μαζί με τον Χημικό Θανάση Παντελόγλου συνέβαλαν στην ανάδειξη του μεγαλύτερου οικολογικού εγκλήματος, που έχει ποτέ ανακαλυφθεί στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Συνέβαλαν στην αναγνώριση της τοξικής ρύπανσης του υδροφορέα της περιοχής με το καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο και άλλα επικίνδυνα βαρέα μέταλλα.

Έκανε αυτοσκοπό του να πείσει την Πολιτεία να αναλάβει μια σοβαρή εκστρατεία διάσωσης της περιοχής και του πληθυσμού, ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ και ενδιαφέρον για ότι συλλογικό και πολύτιμο, όπως το αγαθό της ζωής σε ένα καθαρό περιβάλλον. Και όμως κάποιοι σήμερα τον αντιμετώπισαν σαν εχθρό, σαν επικίνδυνο!

Δυστυχώς όσοι μιλούν και αντιστέκονται . . . διώκονται!

ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ, ΑΛΛΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΙΑ ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ. ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΑΔΕΛΦΙΑ! ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ!

Και παρά τον αγώνα αυτό, τόσα χρόνια, παρά την πληθώρα δημοσιευμάτων, εκπομπών αφιερωμάτων… οι αγρότες της ευρύτερης περιοχής Οινοφύτων ή δεν έχουν ακούσει τίποτε για την “ταμπακιέρα” ή δεν θέλουν να ξέρουν και κλείνουν ερμητικά τα αυτιά σε όλα και όσα συμβαίνουν εδώ και χρόνια στην περιοχή.

Κλασική περίπτωση: Οι αγρότες αγανακτούν, μέχρι και χειροδικούν, γιατί οι αποκαλύψεις για την τοξική ρύπανση του υδροφορέα της περιοχής έχει άμεσες επιπτώσεις στα αγροτικά προϊόντα που καλλιεργούν, άρα και στον τζίρο τους!!!!

Γιατί οι καταναλωτές άρχισαν να μην αγοράζουν τα οπωρολαχανικά που προέρχονατι από την Βοιωτία. Και βέβαια πρόκειται για ένα μεγάλο κοινωνικό και οικονομικό ζήτημα, με σοβαρές επιπτώσεις, ιδιαίτερα με δεδομένο ότι η Πολιτεία εξακολουθεί να “κωφεύει”!

Την αγανάκτησή τους για την τραγική κατάσταση αντί να την διοχετεύσουν στην Πολιτεία και στους κύριους υπεύθυνους (βιομηχανία) την έδειξαν σήμερα, με τον πιο άγριο και ανεγκέφαλο τρόπο στους ανθρώπους που χρόνια αγωνίζονται για το καλό όλων (με προσωπικό και οικογενειακό κόστος και όχι μόνο) τον παπαΓιάννη Οικονομίδη και τον Θανάση Παντελόγλου….., αλλά ακόμη και τους ανθρώπους του ΣΚΑΙ, που μέρες τώρα βρίσκονται εκεί όπου θα έπρεπε να βρίσκεται η Πολιτείς και κυρίως το ΥΠΕΧΩΔΕ.

Οι σημερινές εικόνες από το ζωντανό ρεπορτάζ της ΠΡΩΪΝΗς ΖΩΝΗΣ του ΣΚΑΙ ήταν οι πιο αποκαλυτπικές για μια πραγματικότητα που αγγίζει πολλές άλλες πτυχές της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας. Δυστυχώς!

Θλιβερά φαινόμενα των καιρών μας ;;;; ή και της παντελούς έλλειψης ενημέρωσης από την πλευρά των αρμόδιων φορέων (ΕΦΕΤ, Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, ΥΠΕΧΩΔΕ, Υπουργείο Υγείας…). (Μ.Κ.)

2009-02-25T05:18:00.000-08:00

ΠΑΠΑ-ΓΙΑΝΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ

«Δεν θέλω να κλείσουν τα εργοστάσια, θέλω να λειτουργήσουν καθαρά»

Πάλεψε χρόνια για να αποκαλυφθεί το σκάνδαλο του Ασωπού, όπου οι βιομηχανίες συνεχώς δηλητηριάζουν ανενόχλητες το νερό των κατοίκων των Οινοφύτων. Οι τελευταίες χημικές αναλύσεις τον επιβεβαίωσαν. Δεν νιώθει δικαιωμένος. Ελπίζει όμως ότι τώρα θα αλλάξει επιτέλους κάτι.

Οπως τα Οινόφυτα δεν είναι μια συνηθισμένη περιοχή, έτσι και ο παπα-Γιάννης Οικονομίδης δεν είναι ένας συνηθισμένος παπάς. Οταν πριν από αρκετά χρόνια υποψιάστηκε ότι οι βιομήχανοι, με την ανεύθυνη πρακτική της απόρριψης των ανεπεξέργαστων αποβλήτων τους στον Ασωπό, δηλητηριάζουν το νερό που πίνουν οι κάτοικοι -μεταξύ αυτών ο ίδιος, η γυναίκα του και ο νεογέννητος τότε γιος του (σήμερα έχει τρία παιδιά)- αποφάσισε να δράσει.

Σε συνεργασία με τον κ. Θανάση Παντελόγλου, χημικό μηχανικό και πρωτεργάτη της αποκάλυψης του σκανδάλου του Ασωπού, ίδρυσαν το Ινστιτούτο Αειφόρου Ανάπτυξης και Πολιτισμού και ξεκίνησαν αγώνα κινητοποίησης των κατοίκων και των αρμόδιων υπηρεσιών.

Εχει πηδήξει μάντρες, έχει «βουτήξει» στα θολά νερά αναζητώντας τις «μπούκες» των βιομηχανιών, έχει συγκρουστεί με κάθε αρμόδιο, ενώ δεκάδες είναι οι επώνυμες καταγγελίες του που μάλλον «αραχνιάζουν» στα συρτάρια της Νομαρχίας Βοιωτίας.

Πριν από λίγο καιρό, το θέμα ήρθε στη δημοσιότητα, με αφορμή τα ιδιαίτερα ανησυχητικά αποτελέσματα των αναλύσεων του Γενικού Χημείου του Κράτους που ούτε λίγο ούτε πολύ αποκάλυψαν ότι από τις βρύσες των Οινοφύτων ρέει, μεταξύ άλλων, εξασθενές χρώμιο, μια ουσία τόσο επικίνδυνη για τον άνθρωπο που η Ε.Ε. δεν έχει θεσπίσει όρια ασφαλείας. Ο παπα-Γιάννης δεν αισθάνεται δικαιωμένος. Είναι όμως αισιόδοξος ότι η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει: «Επιτέλους, έρχονται οι κάτοικοι και δεν μου λένε απλά «μπράβο, συνέχισε», αλλά «τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε»».

Γεννηθήκατε στα Οινόφυτα;

Οχι. Είμαι εδώ από Πέμπτη Δημοτικού. Ο πατέρας μου δούλευε σε μια μεγάλη βιομηχανία χαλκού. Είχε πάρει και ένα οικόπεδο στο Δήλεσι και έτσι μεταφερθήκαμε όλοι μαζί εδώ.

Αρα γνωρίζετε τη βιομηχανία της περιοχής εκ των έσω.

Βέβαια. Θυμάμαι τού πήγαινα φαγητό στη δουλειά με το ποδήλατο. Τότε έμπαινα στο εργοστάσιο και με έπιανε δέος. Ηταν όλοι κατάμαυροι απ' το φούμο.

Πώς βλέπει ο πατέρας σας σήμερα αυτό που κάνετε;

Πολύ θετικά. Ξέρει άλλωστε από πρώτο χέρι πώς λειτουργούν οι βιομηχανίες. Ηλεκτρολόγος ήταν. Μέσα στην πηγή του «κακού».

Τι σας έκανε να ασχοληθείτε με το θέμα της ρύπανσης του νερού;

Πριν από αρκετά χρόνια, οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων της περιοχής είχαν οργανώσει μια ημερίδα με θέμα «Παιδί και Περιβάλλον», στην οποία είχε μιλήσει ο Θανάσης Παντελόγλου, τον οποίο ακόμα δεν γνώριζα προσωπικά. Θυμάμαι είχα μια πολύ δύσκολη μέρα και κυριολεκτικά σύρθηκα για να πάω. Ηθελα όμως να ακούσω τι θα έλεγε. Πράγματι μας παρουσίασε το πρόβλημα και απηύθυνε μια πρόσκληση-πρόκληση: Ελάτε να δουλέψουμε για το θέμα. Τσίμπησα, ανταποκρίθηκα. Ούτως ή άλλως, θεωρούσα ότι ο φάκελος περιβάλλον πρέπει να μπει στις δραστηριότητές μου, το θεωρούσα επαγγελματική υποχρέωση. Αλλά ένιωθα και μια βαθιά ανησυχία για την οικογένεια που έφτιαχνα. Τότε είχα ήδη ένα παιδί ενός έτους, στο οποίο δυστυχώς έδινα γάλα με νερό της βρύσης.

Εκτός από αυτό, με είχε ενοχλήσει πολύ που έβλεπα τον τόπο γύρω μου να ασχημαίνει, να γίνεται επικίνδυνος. Ενα δυσάρεστο συναίσθημα άρχισε να με κυριεύει. Ετσι ξεκίνησα. Αρχίσαμε να βρισκόμαστε τακτικά με τον Θανάση. Για ένα μεγάλο διάστημα, έπαιρνα μαθήματα δίπλα του. Συζητούσαμε, γνώριζα τα πράγματα, πηγαίναμε στο ποτάμι, βλέπαμε την υποβάθμιση. Επειτα, φτιάξαμε το Ινστιτούτο Τοπικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, ένα νομικό εργαλείο για να μπορούμε να κάνουμε τις δράσεις μας πιο οργανωμένα. Ωσπου έσκασαν οι αναλύσεις του νερού.

Αυτό έγινε για πρώτη φορά το 2004. Εως τότε ποια ήταν η ανταπόκριση του κόσμου στα Οινόφυτα;

Είχαν προηγηθεί επισκέψεις σε σπίτια. Μια φορά τη βδομάδα μαζεύαμε ανθρώπους της γειτονιάς να συζητήσουμε. Ολοι αναγνώριζαν το πρόβλημα, αλλά ήταν ακόμα νωρίς να δεχθούν την πληροφορία. Ηταν σαν το σπόρο που πέφτει και θέλει χρόνο να φυτρώσει. Κανείς δεν ξεβολευότανε, κανείς δεν τσακωνόταν με την τεμπέλικη αδιαφορία του, όλοι άκουγαν, κουνούσαν το κεφάλι, «ναι να κάνουμε κάτι» έλεγαν, αλλά μέχρι εκεί. Επί 4 - 5 χρόνια βλέπαμε την αδιαφορία να νικά τις προσπάθειές μας. Αυτό τουλάχιστον φαινόταν. Γιατί τελικά δεν ήταν έτσι. Ουσιαστικά αυτό που κάναμε, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, ήταν να συσσωρεύουμε ξύλα σε μια στοίβα με πολλή υπομονή και κόπο. Ηρθαν μετά οι αναλύσεις του 2004 και μπήκε η φωτιά. Με τα στοιχεία του Γενικού Χημείου του Κράτους μπορούσαμε να λέμε πια ανοιχτά ότι οι ουσίες που ανιχνεύονται στο νερό είναι βιομηχανικής προέλευσης. Ηταν το πρώτο χειροπιαστό στοιχείο που είχαμε. Βγάλαμε ένα έντυπο που κυκλοφόρησε παντού, πήγαμε στους αρμόδιους, ενεργοποιήθηκαν οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων, και ξεκίνησε έτσι ένας χαρτοπόλεμος με τις υπηρεσίες. Εβλεπες σιγά σιγά τον κόσμο να αρχίζει να συνειδητοποιεί και να καταλαβαίνει. Δεν ήμασταν πλέον οι μόνοι που πίναμε από εμφιαλωμένο.

Ποια ήταν η ανταπόκριση των αρχών;

Καμία. Παρ' ότι επί μήνες έστελνα κάθε εβδομάδα από μία επώνυμη καταγγελία για ρύπανση από βιομηχανίες, δεν κουνιόταν φύλλο. Εχω επικοινωνήσει τηλεφωνικά δεκάδες φορές μαζί τους. Μέχρι που έφτασαν να μου πουν να σταματήσω να ασχολούμαι με τα εργοστάσια, να ασχοληθώ με τα δάση. «Και τα δάση είναι σοβαρό θέμα», μου είπαν, «γιατί δεν ασχολείσαι με αυτά;». Ηταν σαφές ότι εμποδιζόταν με κάθε τρόπο η προσπάθειά μου.

Ως κληρικός της περιοχής ωστόσο ήρθατε αντιμέτωπος με τμήμα του ποιμνίου σας...

Μέχρι και αγιασμούς είχα κάνει σε κάποια εργοστάσια. Είχα κάνει αυτό το λάθος... (γελάει) Λόγω αυτής της ιστορίας, έχω συναντηθεί πολλές φορές με βιομήχανους. Στην αρχή υπήρχε μια αμηχανία, στη συνέχεια επιθετικότητα. Δεν οδηγεί όμως πουθενά αυτό. Και εκείνοι έχουν πρόβλημα με την Πολιτεία. Τους έχει δοθεί η ευκαιρία να παρανομούν και να ρυπαίνουν το ποτάμι - είναι πεταμένοι σε μια περιοχή που δεν έχει καμία υποδομή. Και να θέλεις να είσαι νόμιμος στα Οινόφυτα δεν μπορείς. Δεν υπάρχουν σχέδια πόλης, δεν υπάρχει τίποτα. Το κράτος σε αναγκάζει να παρανομείς. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η ευθύνη τους είναι λιγότερη, απλώς τη μοιράζονται με την Πολιτεία. Θα μπορούσαν να πιέσουν για μια οργανωμένη βιομηχανική περιοχή. Κάποιοι είναι κράτος εν κράτει.

Θέλετε να κλείσουν τα εργοστάσια;

Οχι, το λέω με κάθε ευκαιρία. Δεν μας ενδιαφέρει να κλείσουν τα εργοστάσια ούτε να χάσει ο κόσμος τις δουλειές του. Απλά να λειτουργήσουν καθαρά, να είναι κόσμημα για την περιοχή μας και έτσι να εξασφαλίσουμε υγεία και δουλειά και για τη γενιά τη δικιά μου και για τη γενιά των παιδιών μου. Αυτός είναι ο στόχος. Δεν έχουμε εχθρό τη βιομηχανία, κάθε άλλο. Αναγνωρίζω ότι το ράσο που φοράω είναι βαμμένο μαύρο και ότι το ύφασμα έχει βαφτεί κατά πάσα πιθανότητα σε κάποιο φινιριστήριο στα Οινόφυτα. Είναι αδιανόητο όμως το χρώμα αυτό να φτάνει και στο ποτήρι μου.

2009-02-25T05:13:00.000-08:00

Συνέντευξη στον ΣΤΑΥΡΟ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ [Εφημ. ΤΑ ΝΕΑ 9.12.2006 , σ. N26]

Ο παπα-Γιάννης Οικονομίδης τις Κυριακές μοιράζει αντίδωρο στην εκκλησία του και τις υπόλοιπες ημέρες μάχεται για την προστασία του περιβάλλοντος

«Δεν αρκεί να προσευχόμαστε υπέρ υγείας»

Στο σπίτι του βλέπεις παντού ωραίες φωτογραφίες. Με τη γυναίκα του Χρύσα, με τους γιους τους, με τους φίλους του. Σε εκδρομές, σε γλέντια, στη θάλασσα. Τίποτα το παράξενο, αλλά περίμενα αλλιώς το σπίτι ενός παπά. Με καντήλια και εικονίσματα. Ο παπα-Γιάννης κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα. Είχε συμφωνήσει να μιλήσει μαζί μου αλλά με μια προϋπόθεση: Πρώτα να πάμε μια βόλτα στα Οινόφυτα. Στη χωματερή που καίει παράνομα, στο γεφυράκι του Αγίου Θωμά, στη γέφυρα του τρένου, στις όχθες του Ασωπού. Ξεκινάμε αφού έχει κρεμάσει στο στήθος του μια βαριά φωτογραφική μηχανή. Αυτό είναι το «όπλο» του τα τελευταία χρόνια. Στο αυτοκίνητο ακούμε κλασική οθωμανική μουσική. Η Χρύσα είναι στο εργοστάσιο, τα παιδιά «μοιρασμένα» στο σχολείο και στη γειτονιά.

Ο παπα-Γιάννης Οικονομίδης είναι ιδρυτικό μέλος του Ινστιτούτου Τοπικής Αειφόρου Ανάπτυξης και Πολιτισμού. Δηλαδή ένας ακτιβιστής που πηδάει μάντρες, φωτογραφίζει, φωνάζει, προκαλεί ελέγχους. Και «απέναντί» του, οι φύλακες των εργοστασίων στα Οινόφυτα, να τον κοιτούν σαστισμένοι. Με αυτόν τον παπά έχουν βρει τον μπελά τους. Το ίδιο και οι οδηγοί των παράνομων απορριμματοφόρων. Ξεφορτώνουν μόνο «εάν λείπει ο παπάς». Ένας άτυπος πόλεμος που σταματάει μόνο τις Κυριακές όταν ο παπα-Γιάννης μοιράζει αντίδωρο από την Ωραία Πύλη του Αγίου Σπυρίδωνος.

-Αυτό ήταν το παιδικό σας όνειρο; Να γίνετε παπάς;

-Από το Γυμνάσιο, τουλάχιστον, αυτό ήθελα.

-Γιατί;

-Δεν έχω βρει ακόμα την απάντηση, το ψάχνω. Τα κίνητρα πολλές φορές μπερδεύονται. Υπάρχουν και καλά και κακά.

-Κακά κίνητρα; Δηλαδή;

-Η αγάπη για την εξουσία που εκπέμπει κάθε στολή ή η ασφάλεια που μπορεί να σου δώσει ο Θεός, όταν νομίζεις ότι τον έχεις κοντά σου.

-Πότε γίνατε παπάς;

-Πριν από περίπου 8 χρόνια. Δύο χρόνια μετά τον γάμο μου.

-Η γυναίκα σας δηλαδή δεν σας γνώρισε με ράσα;

-Όχι. Έκανα Μαθηματικά στον αδελφό της και έτσι γνωριστήκαμε.

-Ποιος κόσμος έρχεται στην εκκλησία σας;

-Μεγάλης ηλικίας άνθρωποι και λίγοι νεώτεροι. Οι νέοι δεν φοβούνται τον θάνατο. Είναι πολύ μακριά τους.

-Ο θάνατος μας φέρνει κοντά στον Θεό;

-Νομίζω ότι είναι η πηγή για πολλά που κάνουμε στη ζωή μας. Ο φόβος του θανάτου μας καθορίζει.

-Πόσο θρήσκος είναι ένας παπάς;

-Εξαρτάται από τον παπά. Εγώ κατάφερα να μην είμαι πολύ θρήσκος. Έχω απογοητευτεί πολύ με αυτά που βλέπω γύρω μου και προσπαθώ να βρω κάτι σταθερό. Ένα βιβλίο που διάβασα παλαιότερα έγραφε ότι «ο Χριστός γεννήθηκε μες στη φάτνη». Το διαμάντι αυτό γεννήθηκε μες στην κοπριά. Για να τον βρούμε λοιπόν, πρέπει να ψάξουμε εκεί όπου είναι βρώμικα. Νομίζω ότι είμαι σε καλό δρόμο.

-Τι απασχολεί τους ανθρώπους που καταφεύγουν σε εσάς;

-Οι σχέσεις, τα λεφτά, ο θάνατος, χίλια δυο. Κανένα σπίτι δεν είναι χωρίς προβλήματα. Όλοι στο ίδιο καζάνι είμαστε.

-Στα συλλαλητήρια για τις ταυτότητες συμμετείχατε;

-Όχι. Δε νομίζω ότι είναι τόσο σοβαρό το πρόβλημα όσο φάνηκε.

-Ποιο είναι δηλαδή το σοβαρό θέμα που θα έπρεπε να απασχολήσει την Εκκλησία;

-Θα ήθελα ένα από τα αιτήματα του Αρχιεπισκόπου προς τον Πρωθυπουργό, που τον συνάντησε σχετικά πρόσφατα, να ήταν το περιβαλλοντικό. Τι θα γίνει με τα σκουπίδια, με το νερό, με την υγεία μας εν πάση περιπτώσει που τόσο σπάταλα την ξοδεύουμε.

-Κάποιοι λένε ότι και η Εκκλησία, όπως και τα κόμματα, έχει γίνει ένας γραφειοκρατικός μηχανισμός.

-Έτσι είναι. Υπάρχουν όμως πρόσωπα, ενορίες, κοινότητες που τα πράγματα λειτουργούν διαφορετικά, ωφέλιμα για τους ανθρώπους.

-Πώς συνδυάζονται τα ράσα με την οικολογική δράση;

-Όταν βλέπεις ότι αυτά που γίνονται γύρω σου ακυρώνουν αυτά που πιστεύεις, τότε κάτι πρέπει να κάνεις. Αν δεν μπορείς να δώσεις λύσεις, τουλάχιστον μπορείς να ανακατέψεις τα λιμνάζοντα νερά.

-Ποια ήταν η πρώτη φορά που είπατε, «να κάνω κι εγώ κάτι για το περιβάλλον»;

-Έχω μια εικόνα στο μυαλό μου. Κρατούσα τον μικρό μου γιο στην αγκαλιά μου, ήταν ενός έτους και του έδινα γάλα με το μπιμπερό. Όπως κατάπινε, έβλεπα την κοιλιά του να ανεβοκατεβαίνει. Το νερό για το γάλα, το είχα βάλει από τη βρύση. Τις προηγούμενες ημέρες είχε τύχει να ακούσω ότι το νερό της περιοχής μπορεί να είχε μολυνθεί. Τότε σκέφθηκα, «τι κάνω;». Θύμωσα με τον εαυτό μου που δεν το είχα σκεφθεί πριν. Μου πήρε αρκετό καιρό να το χωνέψω. Είχα μεγάλη οργή μέσα μου, πολύ θυμό.

-Και αποφασίσατε να βγείτε μπροστά.

-Ναι. Δεν αρκεί να προσευχόμαστε υπέρ υγείας μόνο. Μας δίνουν ένα βιβλιάριο υγείας στο σχολείο. Δεν είναι αστείο αυτό τώρα; Να κυκλοφορώ με το βιβλιάριο υγείας του παιδιού μου. Να τρέχω στον γιατρό να του κάνω εμβόλια, να το στέλνω στο σχολείο να σπουδάσει και συγχρόνως να του δίνω νερό που έχει χρώμιο, 30 χρόνια να μην έχω πάρει κανένα μέτρο γι' αυτό;

-Κάποιος θα πει ότι ο ρόλος του παπά είναι να φροντίζει για τη νηστεία, την προσευχή, τις 10 εντολές και όλα τα «μεγάλα» να τα αφήνει στον Θεό;
-Είναι πολύ εύκολο να πούμε ότι υπάρχει μια συνταγή, ένας τρόπος ζωής, που μας οδηγεί στον Παράδεισο, στη σωτηρία, στην ευτυχία. Νομίζω όμως ότι δεν υπάρχει. Πρέπει να είμαστε σε διαρκή αναζήτηση. Ψάχνουμε τον Θεό ο οποίος κρύβεται. Είναι ο μεγάλος άγνωστος και μας κάνει παιχνίδια. Κρύβεται πίσω από τους ανθρώπους. Για να τον βρούμε, πρέπει να περάσουμε μέσα από τους συνανθρώπους μας. Άρα, να ασχοληθούμε με τη ζωή. Με τα προβλήματα.

-Όταν έρθει κάποιος και σας πει «θέλω να είμαι καλός χριστιανός», τι τον συμβουλεύετε να κάνει;

-Να ανακαλύψει πόσο κακός είναι. Δεν βγήκε ποτέ κανένας άγιος να πει πόσο καλός είναι. Απεναντίας, έβλεπαν όλοι την αμαρτωλότητά τους. Αυτό πρέπει να κάνουμε όλοι μας. Να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας, να μη μένουμε στάσιμοι, να προσφέρουμε στους άλλους ανθρώπους.

-Μιλάτε στους πιστούς για την Κόλαση και τον Παράδεισο;

-Μα την βλέπουν γύρω τους την Κόλαση.

-Και τον Παράδεισο θα τον δουν μετά;

-Τον Παράδεισο; Εγώ τον βλέπω στο σπίτι μου, στα μάτια της γυναίκας μου, των παιδιών μου, των φίλων μου. Νομίζω ότι είμαστε σε διαρκή αναζήτηση αυτού που λέμε «Παράδεισος». Αλλά δεν πρέπει να τον ψάχνουμε μακριά. Αν είναι να έρθει, θα έρθει. Τώρα όμως είμαστε εδώ και πρέπει να κάνουμε κάτι. Κάποιοι κάνουν νηστεία και προσευχή, ταυτόχρονα μολύνουν τα ποτάμια και καταστρέφουν την υγεία των παιδιών.

-Είναι σαν να μου λέτε ότι εδώ είναι η Κόλαση εδώ και ο Παράδεισος.

-Λέω ότι πρέπει να ζούμε κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία μας. Με πληρότητα. Να μη χάσουμε την μοναδική μας ευκαιρία, τη ζωή που μας δόθηκε. Τον χρόνο που μας δόθηκε. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα είμαστε πάντα ευτυχισμένοι. Απεναντίας, όποιος δεν βιώσει τη χαρά, δεν βιώσει και τον πόνο, δεν ζει τελικά.

Η ΧΩΜΑΤΕΡΗ

«Τα παιδιά μας δεν θα ανεχθούν αυτά που ανεχθήκαμε εμείς»

Ο παπα-Γιάννης επισκέπτεται συχνά τη χωματερή στα Οινόφυτα. Ψάχνει, φωτογραφίζει και προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο: «Στη χωματερή μας μαζί με την μπανανόφλουδα πετάγονται και τοξικά από τις βιομηχανίες και ανακατεύονται με τα οικιακά σκουπίδια. Αυτός είναι ο πολιτισμός μας. Ο πολιτισμός των σκουπιδιών».

-Μόνον αστικά απορρίμματα δεν πάνε στη χωματερή;

-Δυστυχώς όχι. Το αυτοκίνητο του δήμου παίρνει «κατά λάθος» και μερικά βαρελάκια με τοξικά, τα έχουμε φωτογραφίσει αρκετές φορές.
-Πώς είσθε σίγουρος ότι τα τοξικά συνεχίζουν να καταλήγουν στη χωματερή;

-Ε, ας μας πουν αυτοί που τα παράγουν, τι τα κάνουν. Δεν υπάρχει καμία υποδομή για τη διαχείριση των τοξικών. Ο καθένας βρίσκει τη δική του λύση. Άλλος τα θάβει στην αυλή του εργοστασίου του, άλλος τα δίνει στον δήμο. Και κανείς δεν ελέγχει κανέναν.

-Μα δεν μπορεί να μη γίνεται κανένας έλεγχος;

-Κακά τα ψέματα, όλος ο μηχανισμός είναι διεφθαρμένος. Από πού να ξεκινήσουμε; Από την αστυνομία, την πολεοδομία, τον δήμο, τη νομαρχία, το υπουργείο; Τίποτα δεν λειτούργησε όλα αυτά τα χρόνια.

-Είναι νόμιμη η χωματερή;

-Όχι δα. Κάθε άλλο. Παράνομα καίει νύχτα - μέρα.

-Πού ανήκει; Στη Βοιωτία;

-Στο Οινοφυστάν. Μια λεπτή λωρίδα γης όπου καμία νομαρχία δεν έχει αρμοδιότητα, και κανείς δεν έρχεται να ελέγξει τι γίνεται.

-Έχετε πάει τα παιδιά στη χωματερή;

-Καμιά φορά με ρωτάνε μπαμπά πού φεύγεις έτσι βιαστικός με τη φωτογραφική μηχανή, και τα παίρνω μαζί μου. Ρωτάνε και σιγά σιγά καταλαβαίνουν. Πιστεύω ότι θα είναι η γενιά που θα φέρει αποτελεσματικές λύσεις.

-Θα αντιδράσουν λέτε;
Δεν θα ανεχθούν αυτά που ανεχθήκαμε εμείς. Θα σεβαστούν τη ζωή περισσότερο. Θα φανούν πιο έξυπνοι από μας.

Ο ΠΟΤΑΜΟΣ

«Οι παραβάτες με φωνάζουν να τους αγιάσω!»

«Η περιοχή έχει μολυνθεί από τα βαριά μέταλλα και δεν βγαίνει τίποτα άλλο παρά καλάμι και καρότο. Τα καρότα μάλιστα τα διοχετεύουν στην αγορά», λέει ο παπα-Γιάννης για τον Ασωπό ποταμό

Το γεφυράκι του Αγίου Θωμά στα Οινόφυτα είναι ένα από τα «αγαπημένα σημεία» του παπα-Γιάννη. Εκεί με πήγε για να μου δείξει τη ζημιά που έχει γίνει και συνεχίζει να γίνεται στον Ασωπό.

Από τη μια μεριά του γεφυριού φθάνουν καθαρά τα νερά του ποταμού. Τόσο καθαρά που τα αντλεί η ΕΥΔΑΠ. Και μόλις περάσουν το γεφυράκι, τα νερά ενώνονται με τα λύματα των 350 εργοστασίων του Σχηματαρίου. Για να καταλήξουν όλα μαζί βρώμικα στο Χαλκούτσι.

-Πόσα εργοστάσια ρίχνουν τα λύματά τους στον Ασωπό;

-Κανείς δεν ξέρει. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να βγάλει με μια μπούκα την αποχέτευση του εργοστασίου του στο ποτάμι.

-Ναι, αλλά στις όχθες του ποταμού υπάρχουν καλλιέργειες.

-Η περιοχή έχει μολυνθεί από τα βαριά μέταλλα και δεν βγαίνει τίποτα άλλο παρά καλάμι και καρότο. Τα καρότα μάλιστα τα διοχετεύουν στην αγορά. Ο πυθμένας είναι καλυμμένος με μια μαύρη αλοιφή. Και τα νερά του ποταμού παίρνουν χρώμα ανάλογα με τι απόχρωση βάφουν τα υφάσματα. Όταν βάφουν κόκκινο θα το δούμε κόκκινο, όταν βάφουν μαύρο θα το δούμε μαύρο.

-Τα απόβλητα πάντως των εργοστασίων καταλήγουν νόμιμα στον ποταμό.

-Ναι, το '69 ο ποταμός χαρακτηρίστηκε αποδέκτης λυμάτων. Τα τελευταία χρόνια έχουν μπει προδιαγραφές για την επεξεργασία των λυμάτων. Κανείς όμως δεν ελέγχει αν τηρούνται. Ο Ασωπός έχει μετρηθεί σε 18 σημεία. Οι μετρήσεις αυτές είναι στα χέρια μας. Έχουμε κάδμιο στα νερά του Ασωπού, έχουμε χρώμιο.

-Αυτούς τους ανθρώπους που έχουν τα εργοστάσια τους ξέρετε, τους μιλάτε, τους έχετε εξηγήσει το πρόβλημα;

-Όλοι αυτοί οι παραβάτες με φωνάζουν όταν κάνουν αγιασμό. Δεν είναι τρομερό; Γιατί άραγε; Για να μην τους πιάσουν; Ή για να μην τους βλάπτουν τα τοξικά; Πολλοί έχουν και παρεκκλήσια μέσα στα εργοστάσια.

-Πάντως δεν μπορούμε να μείνουμε και χωρίς εργοστάσια...

-Κάτι επιστήμονες πρότειναν για να μειωθεί το νέφος 800 βιομηχανίες στην Αττική να χρησιμοποιήσουν φυσικό αέριο. 200 εκατομμύρια σε ασθένειες κοστίζει το νέφος, 50 εκατομμύρια η υποδομή. Γιατί δεν το κάνουμε; Ο καρκίνος στην περιοχή μας καλπάζει. Σύμφωνα με τα αρχεία ταφής της ενορίας μας, το 1989 ήταν στο 6% και σήμερα είμαστε στο 31%.

Η συνέντευξη του πάπα Γιάννη στην εφημερίδα "Τα Νέα"

2009-02-25T05:09:00.000-08:00

Η συνέντευξη του πάπα Γιάννη στην εφημερίδα "Τα Νέα"

Δημοσιεύουμε τη συνέντευξη που παραχώρησε ο πάπα Γιάννης Οικονομίδης στην εφημερίδα "Τα Νέα" στις 20 Νοεμβρίου 2007.
Ευχαριστούμε τον Ανώνυμο για την ενημέρωση.

«Ο ρυπαίνων πληρώνει» για τον Ασωπό

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΧΑΡΗΣ ΚΑΡΑΝΙΚΑΣ

Χρησιμοποιεί τις νέες τεχνολογίες για την καλύτερη ενημέρωσή του όσον αφορά τα περιβαλλοντικά ζητήματα, φωτογραφίζει παράνομους αγωγούς και σύντομα θα προβεί σε μηνύσεις κατά των ρυπαντών των υπογείων υδάτων των Οινοφύτων.
Τα τελευταία επτά χρόνια, ο ιερέας Ιωάννης Οικονομίδης είχε στο μυαλό του έναν και μόνο στόχο: να σταματήσει την ανεξέλεγκτη ρύπανση του Ασωπού.

Θα προχωρήσετε σε αγωγές κατά των εταιρειών που ρυπαίνουν τον Ασωπό;
Οπωσδήποτε. Θα απαιτήσουμε την απορρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα σύμφωνα με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει». Η αποκατάσταση της ζημιάς είναι η μεγαλύτερη οφειλή προς τις επόμενες γενιές.
Πώς σκοπεύετε να κινηθείτε από εδώ και πέρα;
Οργανωνόμαστε σε συλλόγους σε όλη την παραποτάμια περιοχή. Θα εξαντλήσουμε κάθε ένδικο αλλά και άλλα μέσα, ώστε επιτέλους να εξορθολογιστεί η κατάσταση που επικρατεί σε ό,τι αφορά τη λειτουργία των βιομηχανιών αλλά και τα απόβλητα που παράγουν.
Πότε αρχίσατε να ασχολείσθε με τα περιβαλλοντικά ζητήματα;
Πριν από επτά χρόνια είχα την καλή τύχη να γνωρίσω τον χημικό Θανάση Παντελόγλου, ακούγοντας μια εισήγησή του με θέμα «Παιδί και Περιβάλλον». Συνειδητοποίησα τις διαστάσεις του προβλήματος. Ο πρώτος μου γιος ήταν ακόμη πολύ μικρός.
Από πού αντλείτε τη δύναμη να αγωνίζεσθε για την προστασία του περιβάλλοντος;
Λέγεται «ένστικτο αυτοσυντήρησης».
Ποια είναι τα λάθη που οδήγησαν στην ανεξέλεγκτη ρύπανση του νερού των Οινοφύτων;
Η ανοησία κατέστησε την Πολιτεία «κουφή» και «τυφλή» και κάποιους επιχειρηματίες αδίστακτους. Επιγραμματικά, η έλλειψη χωροταξίας και η απουσία κοινής λογικής στη διαδικασία αδειοδότησης και ελέγχου των επιχειρήσεων.
Ποια είναι τα στοιχεία που δείχνουν ότι αυξήθηκαν τα κρούσματα καρκίνου στην περιοχή; Το 2004 σε αναλύσεις του Γενικού Χημείου του Κράτους ανιχνεύθηκε για πρώτη φορά χρώμιο. Αναζητήσαμε στις τοπικές υγειονομικές υπηρεσίες στοιχεία που θα έδειχναν επιπτώσεις στην υγεία του τοπικού πληθυσμού. Δεν υπήρχαν. Έτσι αξιοποιήσαμε το αρχείο αδειών ταφής της ενορίας μας. Διαπιστώσαμε τετραπλασιασμό της εμφάνισης του καρκίνου ως αιτίας θανάτου την τελευταία δεκαπενταετία.
Υπάρχουν άλλες επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων;
Και οι κάτοικοι και οι γιατροί της περιοχής διαπιστώνουν πολλά και εκφράζουν την ανησυχία τους.
Γιατί δεν κηρύχθηκε ο Νομός Βοιωτίας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης μόλις ανέκυψε το πρόβλημα;
Ρωτήστε τον περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας. Ίσως αυτό έγινε σε μια προσπάθεια υποβάθμισης του προβλήματος και των συνεπειών του.
Πώς κρίνετε την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Οινοφύτων να μη διακόψει την παροχή του νερού, παρά το γεγονός ότι «κρίνεται ακατάλληλο για κάθε ανθρώπινη χρήση»; Είναι αδιανόητο ένα Δημοτικό Συμβούλιο να ψηφίζει εάν θα εφαρμόσει τους νόμους του κράτους. Θα λογοδοτήσουν γι΄ αυτό που έκαναν.
Οι κάτοικοι των Οινοφύτων κάνουν μπάνιο και πλένουν τα πιάτα και τις τροφές με αυτό το νερό;
Βρισκόμαστε σε πολύ δύσκολη θέση. Δύσκολα μπορεί να συνειδητοποιήσει κανείς τη ζημιά και τον κίνδυνο.
Πώς καταφέρνετε να συνδυάζετε τον ακτιβισμό με την ιεροσύνη;
Είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους.
Δεχθήκατε επικρίσεις από τους ανωτέρους σας στην ιεραρχία, για την περιβαλλοντική δράση σας;
Ναι, αλλά πιστεύω πως οφείλονταν σε διαφορετική αντίληψη για την ποιμαντική δραστηριότητα του σημερινού ιερέα.
Με ποιον τρόπο εκδηλώθηκαν αυτές οι επικρίσεις;
Δεν έχει σημασία.
Πώς αντιδράσατε;
Έχω μάθει να ενεργώ ως ιερέας σύμφωνα με τη συνείδησή μου και το συμφέρον όλων των κατοίκων της ενορίας μου, πιστών και μη, ημεδαπών και αλλοδαπών.
Έχετε δεχθεί απειλές εξαιτίας του αγώνα σας;
Η μεγαλύτερη απειλή είναι αυτή του εξασθενούς χρωμίου. Αυτή δεν μπορώ να αγνοήσω, όλες τις άλλες προς το παρόν ναι.
Τι είναι αυτό που σας έκανε μεγαλύτερη εντύπωση στους χειρισμούς του κράτους για την κρίση των Οινοφύτων;
Η αδιαφορία και η αναλγησία απέναντι σε ό,τι πιο ιερό υπάρχει: τη ζωή των παιδιών.
Έχετε τρία παιδιά. Τι ελπίζετε για το μέλλον τους;
Απλά, δεν θέλω να τα βρει κανένα κακό...
Λέγεται ότι ασχολείσθε και με τις νέες τεχνολογίες...
Είναι ένα αποτελεσματικό εργαλείο γι΄ αυτόν που τις χρησιμοποιεί σωστά. Κατά βάθος τις βλέπω σαν ένα παιχνίδι για μεγάλους.
Έχετε κάποια χόμπι για να ξεφεύγετε από την καθημερινότητα;
Η φωτογραφία και η μουσική είναι τα αγχολυτικά μου.
Για ποια πράγματα έχετε μετανιώσει στη ζωή σας;
Θα είμαι πολύ ευχαριστημένος εάν μπορώ να απαντήσω, μαζί με άλλες παρόμοιες ερωτήσεις, λίγο πριν πεθάνω.