Το Δίκτυο Μεσόγειος SOS ζητάει:

Το ζήτημα του Ασωπού εξελίσσεται σε οικολογική καταστροφή με ανυπολόγιστες συνέπειες όχι μόνο στο περιβάλλον, αλλά και στην ανθρώπινη υγεία και την οικονομία. Πολλοί κλάδοι της οικονομίας πλήττονται άμεσα ή έμμεσα εξαιτίας της συνεχιζόμενης επιβάρυνσης της περιοχής.

Το Δίκτυο Μεσόγειος SOS ζητάει:

1. Να δώσει το ΥΠΕΧΩΔΕ στη δημοσιότητα των κατάλογο των βιομηχανιών που ευθύνονται για τη ρύπανση ώστε να αναλάβουν και το κόστος εξυγίανσης όπως απαιτεί η ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία.
2. Να σταματήσει η ανεξέλεγκτη απόρριψη λυμάτων και αποβλήτων από τις βιομηχανίες της περιοχής, ως πρώτο και αναγκαίο μέτρο για αναστροφή της κατάστασης.
3. Να γίνει πλήρης απογραφή του πραγματικού περιβαλλοντικού κόστους των παραγωγικών δραστηριοτήτων της περιοχής.
4. Να εφαρμοστεί πλήρως η Οδηγία Πλαίσιο για το Νερό (2000/60) ώστε να υπάρξει σχέδιο διαχείρισης και πρόγραμμα παρακολούθησης της υδρολογικής λεκάνης του Ασωπού ποταμού καθώς και σταδιακή αποκατάσταση της καλής κατάστασης των υπόγειων, επιφανειακών και παράκτιων νερών που έχουν επιβαρυνθεί μέχρι το 2015 με βάση την «ευθύνη του ρυπαίνοντα να καταβάλει το κόστος για την αποκατάσταση της βλάβης».

Ο χρόνος πιέζει για άμεση εφαρμογή μέτρων απορρύπανσης και τη βιώσιμη διαχείριση του Ασωπού ποταμού σε συνεργασία με τους τοπικούς φορείς και τους πολίτες μέσα από τη διαβούλευση, όπως ορίζει η Ευρωπαϊκή Νομοθεσία”.

Αυτόν τον άνθρωπο χτυπήσατε και στείλατε στο νοσοκομείο .....

  • Αυτόν τον άνθρωπο χτυπήσατε και στείλατε στο νοσοκομείο ....

πηγη ....>>> http://asopossos.wordpress.com/2009/02/26/αυτόν-τον-άνθρωπο-χτυπήσατε-και-στείλ/

Αυτόν που λειτουργεί σε αυτή την εκκλησία σας...

Αυτόν που μαζεύει δώρα και μοιράζει στα παιδιά σας...

Αυτόν που έχει στήσει αίθουσα διασκέδασης και ψυχαγωγίας στο υπόγειο της εκκλησίας σας...

Αυτόν που διοργανώνει σεμινάρια με επιστήμονες, προσπαθώντας να ενημερώσει εσάς, τα παιδιά σας κι όλον τον κόσμο για το πρόβλημα της ρύπανσης που εσείς θέλετε να κρύψετε...

Αυτόν που γυρίζει όλη την Αττικοβοιωτία για να ενημερώσει και για να σας ανοίξει τα μάτια...

Αυτόν που συμμετέχει σε κάθε προσπάθεια αντίδρασης των πολιτών στο επί 40 χρόνια συνεχιζόμενο έγκλημα...

Αυτόν που όποτε του ζητηθεί συμμετέχει στην ενημέρωση για το περιβαλλοντικό πρόβλημα της περιοχής σας...

Αυτόν που με τον Θανάση Παντελόγλου και άλλους 2-3 αγωνιστές προσπαθούν με όλη τους την ψυχή να καλύψουν την δική σας τραγική ανεπάρκεια...

Αυτόν που έχει προκαλέσει τον σεβασμό όλων των περιβαλλοντικών οργανώσεων και

 προτάθηκε σαν άνθρωπος της χρονιάς 2007 από την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ...

Αυτόν που είναι και ο ίδιος επιστήμων και έχει την γνωσιολογική ικανότητα να βοηθά φοιτητές που κάνουν την πτυχιακή τους...

Αυτόν που είναι οικογενειάρχης με 3 παιδιά, αγαπά την τεχνολογία, την πληροφορική, την φωτογραφία, την μουσική...

Αλλά εσείς τον στείλατε στο νοσοκομείο...

 ____________________________________

ΣΧΟΛΙΟ ΑΠΟ : Μαργαρίτα Καραβασίλη (02:01:22) :

Ο παπα-Γιάννης Οικονομίδης!

Αγωνίζεται χρόνια για να αφυπνίσει συνειδήσεις, σχετικά με το έγκλημα που συντελείται στα Οινόφυτα, στη Θήβα, στη Βάγια, αλλά και στην Τανάγρα, στον Αυλώνα, το Δήλεσι, τον Ωρωπό, το Χαλκούτσι…. Για να διεκδικήσουν όλοι μαζί, με μια φωνή, ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΕ ΚΑΘΑΡΟ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ, ΣΕ ΚΑΘΑΡΑ ΤΡΟΦΙΜΑ, ΣΕ ΚΑΘΑΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ! Με λεβεντιά και πάθος προασπίζεται το αυτονόητο! ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ!

Εδώ και χρόνια… Είναι ο άνθρωπος, που μαζί με τον Χημικό Θανάση Παντελόγλου συνέβαλαν στην ανάδειξη του μεγαλύτερου οικολογικού εγκλήματος, που έχει ποτέ ανακαλυφθεί στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Συνέβαλαν στην αναγνώριση της τοξικής ρύπανσης του υδροφορέα της περιοχής με το καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο και άλλα επικίνδυνα βαρέα μέταλλα.

Έκανε αυτοσκοπό του να πείσει την Πολιτεία να αναλάβει μια σοβαρή εκστρατεία διάσωσης της περιοχής και του πληθυσμού, ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ και ενδιαφέρον για ότι συλλογικό και πολύτιμο, όπως το αγαθό της ζωής σε ένα καθαρό περιβάλλον. Και όμως κάποιοι σήμερα τον αντιμετώπισαν σαν εχθρό, σαν επικίνδυνο!

Δυστυχώς όσοι μιλούν και αντιστέκονται . . . διώκονται!

ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ, ΑΛΛΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΙΑ ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ. ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΑΔΕΛΦΙΑ! ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ!

Και παρά τον αγώνα αυτό, τόσα χρόνια, παρά την πληθώρα δημοσιευμάτων, εκπομπών αφιερωμάτων… οι αγρότες της ευρύτερης περιοχής Οινοφύτων ή δεν έχουν ακούσει τίποτε για την “ταμπακιέρα” ή δεν θέλουν να ξέρουν και κλείνουν ερμητικά τα αυτιά σε όλα και όσα συμβαίνουν εδώ και χρόνια στην περιοχή.

Κλασική περίπτωση: Οι αγρότες αγανακτούν, μέχρι και χειροδικούν, γιατί οι αποκαλύψεις για την τοξική ρύπανση του υδροφορέα της περιοχής έχει άμεσες επιπτώσεις στα αγροτικά προϊόντα που καλλιεργούν, άρα και στον τζίρο τους!!!!

Γιατί οι καταναλωτές άρχισαν να μην αγοράζουν τα οπωρολαχανικά που προέρχονατι από την Βοιωτία. Και βέβαια πρόκειται για ένα μεγάλο κοινωνικό και οικονομικό ζήτημα, με σοβαρές επιπτώσεις, ιδιαίτερα με δεδομένο ότι η Πολιτεία εξακολουθεί να “κωφεύει”!

Την αγανάκτησή τους για την τραγική κατάσταση αντί να την διοχετεύσουν στην Πολιτεία και στους κύριους υπεύθυνους (βιομηχανία) την έδειξαν σήμερα, με τον πιο άγριο και ανεγκέφαλο τρόπο στους ανθρώπους που χρόνια αγωνίζονται για το καλό όλων (με προσωπικό και οικογενειακό κόστος και όχι μόνο) τον παπαΓιάννη Οικονομίδη και τον Θανάση Παντελόγλου….., αλλά ακόμη και τους ανθρώπους του ΣΚΑΙ, που μέρες τώρα βρίσκονται εκεί όπου θα έπρεπε να βρίσκεται η Πολιτείς και κυρίως το ΥΠΕΧΩΔΕ.

Οι σημερινές εικόνες από το ζωντανό ρεπορτάζ της ΠΡΩΪΝΗς ΖΩΝΗΣ του ΣΚΑΙ ήταν οι πιο αποκαλυτπικές για μια πραγματικότητα που αγγίζει πολλές άλλες πτυχές της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας. Δυστυχώς!

Θλιβερά φαινόμενα των καιρών μας ;;;; ή και της παντελούς έλλειψης ενημέρωσης από την πλευρά των αρμόδιων φορέων (ΕΦΕΤ, Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, ΥΠΕΧΩΔΕ, Υπουργείο Υγείας…). (Μ.Κ.)

ΠΑΠΑ-ΓΙΑΝΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ 

«Δεν θέλω να κλείσουν τα εργοστάσια, θέλω να λειτουργήσουν καθαρά»

Πάλεψε χρόνια για να αποκαλυφθεί το σκάνδαλο του Ασωπού, όπου οι βιομηχανίες συνεχώς δηλητηριάζουν ανενόχλητες το νερό των κατοίκων των Οινοφύτων. Οι τελευταίες χημικές αναλύσεις τον επιβεβαίωσαν. Δεν νιώθει δικαιωμένος. Ελπίζει όμως ότι τώρα θα αλλάξει επιτέλους κάτι.



Οπως τα Οινόφυτα δεν είναι μια συνηθισμένη περιοχή, έτσι και ο παπα-Γιάννης Οικονομίδης δεν είναι ένας συνηθισμένος παπάς. Οταν πριν από αρκετά χρόνια υποψιάστηκε ότι οι βιομήχανοι, με την ανεύθυνη πρακτική της απόρριψης των ανεπεξέργαστων αποβλήτων τους στον Ασωπό, δηλητηριάζουν το νερό που πίνουν οι κάτοικοι -μεταξύ αυτών ο ίδιος, η γυναίκα του και ο νεογέννητος τότε γιος του (σήμερα έχει τρία παιδιά)- αποφάσισε να δράσει.

Σε συνεργασία με τον κ. Θανάση Παντελόγλου, χημικό μηχανικό και πρωτεργάτη της αποκάλυψης του σκανδάλου του Ασωπού, ίδρυσαν το Ινστιτούτο Αειφόρου Ανάπτυξης και Πολιτισμού και ξεκίνησαν αγώνα κινητοποίησης των κατοίκων και των αρμόδιων υπηρεσιών.

Εχει πηδήξει μάντρες, έχει «βουτήξει» στα θολά νερά αναζητώντας τις «μπούκες» των βιομηχανιών, έχει συγκρουστεί με κάθε αρμόδιο, ενώ δεκάδες είναι οι επώνυμες καταγγελίες του που μάλλον «αραχνιάζουν» στα συρτάρια της Νομαρχίας Βοιωτίας.

Πριν από λίγο καιρό, το θέμα ήρθε στη δημοσιότητα, με αφορμή τα ιδιαίτερα ανησυχητικά αποτελέσματα των αναλύσεων του Γενικού Χημείου του Κράτους που ούτε λίγο ούτε πολύ αποκάλυψαν ότι από τις βρύσες των Οινοφύτων ρέει, μεταξύ άλλων, εξασθενές χρώμιο, μια ουσία τόσο επικίνδυνη για τον άνθρωπο που η Ε.Ε. δεν έχει θεσπίσει όρια ασφαλείας. Ο παπα-Γιάννης δεν αισθάνεται δικαιωμένος. Είναι όμως αισιόδοξος ότι η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει: «Επιτέλους, έρχονται οι κάτοικοι και δεν μου λένε απλά «μπράβο, συνέχισε», αλλά «τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε»».

Γεννηθήκατε στα Οινόφυτα;

Οχι. Είμαι εδώ από Πέμπτη Δημοτικού. Ο πατέρας μου δούλευε σε μια μεγάλη βιομηχανία χαλκού. Είχε πάρει και ένα οικόπεδο στο Δήλεσι και έτσι μεταφερθήκαμε όλοι μαζί εδώ.

Αρα γνωρίζετε τη βιομηχανία της περιοχής εκ των έσω.

Βέβαια. Θυμάμαι τού πήγαινα φαγητό στη δουλειά με το ποδήλατο. Τότε έμπαινα στο εργοστάσιο και με έπιανε δέος. Ηταν όλοι κατάμαυροι απ' το φούμο.

Πώς βλέπει ο πατέρας σας σήμερα αυτό που κάνετε;

Πολύ θετικά. Ξέρει άλλωστε από πρώτο χέρι πώς λειτουργούν οι βιομηχανίες. Ηλεκτρολόγος ήταν. Μέσα στην πηγή του «κακού».

Τι σας έκανε να ασχοληθείτε με το θέμα της ρύπανσης του νερού;

Πριν από αρκετά χρόνια, οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων της περιοχής είχαν οργανώσει μια ημερίδα με θέμα «Παιδί και Περιβάλλον», στην οποία είχε μιλήσει ο Θανάσης Παντελόγλου, τον οποίο ακόμα δεν γνώριζα προσωπικά. Θυμάμαι είχα μια πολύ δύσκολη μέρα και κυριολεκτικά σύρθηκα για να πάω. Ηθελα όμως να ακούσω τι θα έλεγε. Πράγματι μας παρουσίασε το πρόβλημα και απηύθυνε μια πρόσκληση-πρόκληση: Ελάτε να δουλέψουμε για το θέμα. Τσίμπησα, ανταποκρίθηκα. Ούτως ή άλλως, θεωρούσα ότι ο φάκελος περιβάλλον πρέπει να μπει στις δραστηριότητές μου, το θεωρούσα επαγγελματική υποχρέωση. Αλλά ένιωθα και μια βαθιά ανησυχία για την οικογένεια που έφτιαχνα. Τότε είχα ήδη ένα παιδί ενός έτους, στο οποίο δυστυχώς έδινα γάλα με νερό της βρύσης.

Εκτός από αυτό, με είχε ενοχλήσει πολύ που έβλεπα τον τόπο γύρω μου να ασχημαίνει, να γίνεται επικίνδυνος. Ενα δυσάρεστο συναίσθημα άρχισε να με κυριεύει. Ετσι ξεκίνησα. Αρχίσαμε να βρισκόμαστε τακτικά με τον Θανάση. Για ένα μεγάλο διάστημα, έπαιρνα μαθήματα δίπλα του. Συζητούσαμε, γνώριζα τα πράγματα, πηγαίναμε στο ποτάμι, βλέπαμε την υποβάθμιση. Επειτα, φτιάξαμε το Ινστιτούτο Τοπικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, ένα νομικό εργαλείο για να μπορούμε να κάνουμε τις δράσεις μας πιο οργανωμένα. Ωσπου έσκασαν οι αναλύσεις του νερού.

Αυτό έγινε για πρώτη φορά το 2004. Εως τότε ποια ήταν η ανταπόκριση του κόσμου στα Οινόφυτα;

Είχαν προηγηθεί επισκέψεις σε σπίτια. Μια φορά τη βδομάδα μαζεύαμε ανθρώπους της γειτονιάς να συζητήσουμε. Ολοι αναγνώριζαν το πρόβλημα, αλλά ήταν ακόμα νωρίς να δεχθούν την πληροφορία. Ηταν σαν το σπόρο που πέφτει και θέλει χρόνο να φυτρώσει. Κανείς δεν ξεβολευότανε, κανείς δεν τσακωνόταν με την τεμπέλικη αδιαφορία του, όλοι άκουγαν, κουνούσαν το κεφάλι, «ναι να κάνουμε κάτι» έλεγαν, αλλά μέχρι εκεί. Επί 4 - 5 χρόνια βλέπαμε την αδιαφορία να νικά τις προσπάθειές μας. Αυτό τουλάχιστον φαινόταν. Γιατί τελικά δεν ήταν έτσι. Ουσιαστικά αυτό που κάναμε, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, ήταν να συσσωρεύουμε ξύλα σε μια στοίβα με πολλή υπομονή και κόπο. Ηρθαν μετά οι αναλύσεις του 2004 και μπήκε η φωτιά. Με τα στοιχεία του Γενικού Χημείου του Κράτους μπορούσαμε να λέμε πια ανοιχτά ότι οι ουσίες που ανιχνεύονται στο νερό είναι βιομηχανικής προέλευσης. Ηταν το πρώτο χειροπιαστό στοιχείο που είχαμε. Βγάλαμε ένα έντυπο που κυκλοφόρησε παντού, πήγαμε στους αρμόδιους, ενεργοποιήθηκαν οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων, και ξεκίνησε έτσι ένας χαρτοπόλεμος με τις υπηρεσίες. Εβλεπες σιγά σιγά τον κόσμο να αρχίζει να συνειδητοποιεί και να καταλαβαίνει. Δεν ήμασταν πλέον οι μόνοι που πίναμε από εμφιαλωμένο.

Ποια ήταν η ανταπόκριση των αρχών;

Καμία. Παρ' ότι επί μήνες έστελνα κάθε εβδομάδα από μία επώνυμη καταγγελία για ρύπανση από βιομηχανίες, δεν κουνιόταν φύλλο. Εχω επικοινωνήσει τηλεφωνικά δεκάδες φορές μαζί τους. Μέχρι που έφτασαν να μου πουν να σταματήσω να ασχολούμαι με τα εργοστάσια, να ασχοληθώ με τα δάση. «Και τα δάση είναι σοβαρό θέμα», μου είπαν, «γιατί δεν ασχολείσαι με αυτά;». Ηταν σαφές ότι εμποδιζόταν με κάθε τρόπο η προσπάθειά μου.

Ως κληρικός της περιοχής ωστόσο ήρθατε αντιμέτωπος με τμήμα του ποιμνίου σας...

Μέχρι και αγιασμούς είχα κάνει σε κάποια εργοστάσια. Είχα κάνει αυτό το λάθος... (γελάει) Λόγω αυτής της ιστορίας, έχω συναντηθεί πολλές φορές με βιομήχανους. Στην αρχή υπήρχε μια αμηχανία, στη συνέχεια επιθετικότητα. Δεν οδηγεί όμως πουθενά αυτό. Και εκείνοι έχουν πρόβλημα με την Πολιτεία. Τους έχει δοθεί η ευκαιρία να παρανομούν και να ρυπαίνουν το ποτάμι - είναι πεταμένοι σε μια περιοχή που δεν έχει καμία υποδομή. Και να θέλεις να είσαι νόμιμος στα Οινόφυτα δεν μπορείς. Δεν υπάρχουν σχέδια πόλης, δεν υπάρχει τίποτα. Το κράτος σε αναγκάζει να παρανομείς. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η ευθύνη τους είναι λιγότερη, απλώς τη μοιράζονται με την Πολιτεία. Θα μπορούσαν να πιέσουν για μια οργανωμένη βιομηχανική περιοχή. Κάποιοι είναι κράτος εν κράτει.

Θέλετε να κλείσουν τα εργοστάσια;

Οχι, το λέω με κάθε ευκαιρία. Δεν μας ενδιαφέρει να κλείσουν τα εργοστάσια ούτε να χάσει ο κόσμος τις δουλειές του. Απλά να λειτουργήσουν καθαρά, να είναι κόσμημα για την περιοχή μας και έτσι να εξασφαλίσουμε υγεία και δουλειά και για τη γενιά τη δικιά μου και για τη γενιά των παιδιών μου. Αυτός είναι ο στόχος. Δεν έχουμε εχθρό τη βιομηχανία, κάθε άλλο. Αναγνωρίζω ότι το ράσο που φοράω είναι βαμμένο μαύρο και ότι το ύφασμα έχει βαφτεί κατά πάσα πιθανότητα σε κάποιο φινιριστήριο στα Οινόφυτα. Είναι αδιανόητο όμως το χρώμα αυτό να φτάνει και στο ποτήρι μου.



Συνέντευξη στον ΣΤΑΥΡΟ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ [Εφημ. ΤΑ ΝΕΑ 9.12.2006 , σ. N26]
 

Ο παπα-Γιάννης Οικονομίδης τις Κυριακές μοιράζει αντίδωρο στην εκκλησία του και τις υπόλοιπες ημέρες μάχεται για την προστασία του περιβάλλοντος 


«Δεν αρκεί να προσευχόμαστε υπέρ υγείας» 

 

Στο σπίτι του βλέπεις παντού ωραίες φωτογραφίες. Με τη γυναίκα του Χρύσα, με τους γιους τους, με τους φίλους του. Σε εκδρομές, σε γλέντια, στη θάλασσα. Τίποτα το παράξενο, αλλά περίμενα αλλιώς το σπίτι ενός παπά. Με καντήλια και εικονίσματα. Ο παπα-Γιάννης κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα. Είχε συμφωνήσει να μιλήσει μαζί μου αλλά με μια προϋπόθεση: Πρώτα να πάμε μια βόλτα στα Οινόφυτα. Στη χωματερή που καίει παράνομα, στο γεφυράκι του Αγίου Θωμά, στη γέφυρα του τρένου, στις όχθες του Ασωπού. Ξεκινάμε αφού έχει κρεμάσει στο στήθος του μια βαριά φωτογραφική μηχανή. Αυτό είναι το «όπλο» του τα τελευταία χρόνια. Στο αυτοκίνητο ακούμε κλασική οθωμανική μουσική. Η Χρύσα είναι στο εργοστάσιο, τα παιδιά «μοιρασμένα» στο σχολείο και στη γειτονιά. 

Ο παπα-Γιάννης Οικονομίδης είναι ιδρυτικό μέλος του Ινστιτούτου Τοπικής Αειφόρου Ανάπτυξης και Πολιτισμού. Δηλαδή ένας ακτιβιστής που πηδάει μάντρες, φωτογραφίζει, φωνάζει, προκαλεί ελέγχους. Και «απέναντί» του, οι φύλακες των εργοστασίων στα Οινόφυτα, να τον κοιτούν σαστισμένοι. Με αυτόν τον παπά έχουν βρει τον μπελά τους. Το ίδιο και οι οδηγοί των παράνομων απορριμματοφόρων. Ξεφορτώνουν μόνο «εάν λείπει ο παπάς». Ένας άτυπος πόλεμος που σταματάει μόνο τις Κυριακές όταν ο παπα-Γιάννης μοιράζει αντίδωρο από την Ωραία Πύλη του Αγίου Σπυρίδωνος. 

 

-Αυτό ήταν το παιδικό σας όνειρο; Να γίνετε παπάς; 

-Από το Γυμνάσιο, τουλάχιστον, αυτό ήθελα. 

-Γιατί; 

-Δεν έχω βρει ακόμα την απάντηση, το ψάχνω. Τα κίνητρα πολλές φορές μπερδεύονται. Υπάρχουν και καλά και κακά. 

-Κακά κίνητρα; Δηλαδή; 

-Η αγάπη για την εξουσία που εκπέμπει κάθε στολή ή η ασφάλεια που μπορεί να σου δώσει ο Θεός, όταν νομίζεις ότι τον έχεις κοντά σου. 

-Πότε γίνατε παπάς; 

-Πριν από περίπου 8 χρόνια. Δύο χρόνια μετά τον γάμο μου. 

-Η γυναίκα σας δηλαδή δεν σας γνώρισε με ράσα; 

-Όχι. Έκανα Μαθηματικά στον αδελφό της και έτσι γνωριστήκαμε. 

-Ποιος κόσμος έρχεται στην εκκλησία σας; 

-Μεγάλης ηλικίας άνθρωποι και λίγοι νεώτεροι. Οι νέοι δεν φοβούνται τον θάνατο. Είναι πολύ μακριά τους. 

-Ο θάνατος μας φέρνει κοντά στον Θεό; 

-Νομίζω ότι είναι η πηγή για πολλά που κάνουμε στη ζωή μας. Ο φόβος του θανάτου μας καθορίζει. 

-Πόσο θρήσκος είναι ένας παπάς; 

-Εξαρτάται από τον παπά. Εγώ κατάφερα να μην είμαι πολύ θρήσκος. Έχω απογοητευτεί πολύ με αυτά που βλέπω γύρω μου και προσπαθώ να βρω κάτι σταθερό. Ένα βιβλίο που διάβασα παλαιότερα έγραφε ότι «ο Χριστός γεννήθηκε μες στη φάτνη». Το διαμάντι αυτό γεννήθηκε μες στην κοπριά. Για να τον βρούμε λοιπόν, πρέπει να ψάξουμε εκεί όπου είναι βρώμικα. Νομίζω ότι είμαι σε καλό δρόμο. 

-Τι απασχολεί τους ανθρώπους που καταφεύγουν σε εσάς; 

-Οι σχέσεις, τα λεφτά, ο θάνατος, χίλια δυο. Κανένα σπίτι δεν είναι χωρίς προβλήματα. Όλοι στο ίδιο καζάνι είμαστε. 

-Στα συλλαλητήρια για τις ταυτότητες συμμετείχατε; 

-Όχι. Δε νομίζω ότι είναι τόσο σοβαρό το πρόβλημα όσο φάνηκε. 

-Ποιο είναι δηλαδή το σοβαρό θέμα που θα έπρεπε να απασχολήσει την Εκκλησία; 

-Θα ήθελα ένα από τα αιτήματα του Αρχιεπισκόπου προς τον Πρωθυπουργό, που τον συνάντησε σχετικά πρόσφατα, να ήταν το περιβαλλοντικό. Τι θα γίνει με τα σκουπίδια, με το νερό, με την υγεία μας εν πάση περιπτώσει που τόσο σπάταλα την ξοδεύουμε. 

-Κάποιοι λένε ότι και η Εκκλησία, όπως και τα κόμματα, έχει γίνει ένας γραφειοκρατικός μηχανισμός. 

-Έτσι είναι. Υπάρχουν όμως πρόσωπα, ενορίες, κοινότητες που τα πράγματα λειτουργούν διαφορετικά, ωφέλιμα για τους ανθρώπους. 

-Πώς συνδυάζονται τα ράσα με την οικολογική δράση; 

-Όταν βλέπεις ότι αυτά που γίνονται γύρω σου ακυρώνουν αυτά που πιστεύεις, τότε κάτι πρέπει να κάνεις. Αν δεν μπορείς να δώσεις λύσεις, τουλάχιστον μπορείς να ανακατέψεις τα λιμνάζοντα νερά. 

-Ποια ήταν η πρώτη φορά που είπατε, «να κάνω κι εγώ κάτι για το περιβάλλον»; 

-Έχω μια εικόνα στο μυαλό μου. Κρατούσα τον μικρό μου γιο στην αγκαλιά μου, ήταν ενός έτους και του έδινα γάλα με το μπιμπερό. Όπως κατάπινε, έβλεπα την κοιλιά του να ανεβοκατεβαίνει. Το νερό για το γάλα, το είχα βάλει από τη βρύση. Τις προηγούμενες ημέρες είχε τύχει να ακούσω ότι το νερό της περιοχής μπορεί να είχε μολυνθεί. Τότε σκέφθηκα, «τι κάνω;». Θύμωσα με τον εαυτό μου που δεν το είχα σκεφθεί πριν. Μου πήρε αρκετό καιρό να το χωνέψω. Είχα μεγάλη οργή μέσα μου, πολύ θυμό. 

-Και αποφασίσατε να βγείτε μπροστά. 

-Ναι. Δεν αρκεί να προσευχόμαστε υπέρ υγείας μόνο. Μας δίνουν ένα βιβλιάριο υγείας στο σχολείο. Δεν είναι αστείο αυτό τώρα; Να κυκλοφορώ με το βιβλιάριο υγείας του παιδιού μου. Να τρέχω στον γιατρό να του κάνω εμβόλια, να το στέλνω στο σχολείο να σπουδάσει και συγχρόνως να του δίνω νερό που έχει χρώμιο, 30 χρόνια να μην έχω πάρει κανένα μέτρο γι' αυτό; 

-Κάποιος θα πει ότι ο ρόλος του παπά είναι να φροντίζει για τη νηστεία, την προσευχή, τις 10 εντολές και όλα τα «μεγάλα» να τα αφήνει στον Θεό; 
-Είναι πολύ εύκολο να πούμε ότι υπάρχει μια συνταγή, ένας τρόπος ζωής, που μας οδηγεί στον Παράδεισο, στη σωτηρία, στην ευτυχία. Νομίζω όμως ότι δεν υπάρχει. Πρέπει να είμαστε σε διαρκή αναζήτηση. Ψάχνουμε τον Θεό ο οποίος κρύβεται. Είναι ο μεγάλος άγνωστος και μας κάνει παιχνίδια. Κρύβεται πίσω από τους ανθρώπους. Για να τον βρούμε, πρέπει να περάσουμε μέσα από τους συνανθρώπους μας. Άρα, να ασχοληθούμε με τη ζωή. Με τα προβλήματα. 

-Όταν έρθει κάποιος και σας πει «θέλω να είμαι καλός χριστιανός», τι τον συμβουλεύετε να κάνει; 

-Να ανακαλύψει πόσο κακός είναι. Δεν βγήκε ποτέ κανένας άγιος να πει πόσο καλός είναι. Απεναντίας, έβλεπαν όλοι την αμαρτωλότητά τους. Αυτό πρέπει να κάνουμε όλοι μας. Να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας, να μη μένουμε στάσιμοι, να προσφέρουμε στους άλλους ανθρώπους. 

-Μιλάτε στους πιστούς για την Κόλαση και τον Παράδεισο; 

-Μα την βλέπουν γύρω τους την Κόλαση. 

-Και τον Παράδεισο θα τον δουν μετά; 

-Τον Παράδεισο; Εγώ τον βλέπω στο σπίτι μου, στα μάτια της γυναίκας μου, των παιδιών μου, των φίλων μου. Νομίζω ότι είμαστε σε διαρκή αναζήτηση αυτού που λέμε «Παράδεισος». Αλλά δεν πρέπει να τον ψάχνουμε μακριά. Αν είναι να έρθει, θα έρθει. Τώρα όμως είμαστε εδώ και πρέπει να κάνουμε κάτι. Κάποιοι κάνουν νηστεία και προσευχή, ταυτόχρονα μολύνουν τα ποτάμια και καταστρέφουν την υγεία των παιδιών. 

-Είναι σαν να μου λέτε ότι εδώ είναι η Κόλαση εδώ και ο Παράδεισος. 

-Λέω ότι πρέπει να ζούμε κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία μας. Με πληρότητα. Να μη χάσουμε την μοναδική μας ευκαιρία, τη ζωή που μας δόθηκε. Τον χρόνο που μας δόθηκε. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα είμαστε πάντα ευτυχισμένοι. Απεναντίας, όποιος δεν βιώσει τη χαρά, δεν βιώσει και τον πόνο, δεν ζει τελικά. 

Η ΧΩΜΑΤΕΡΗ 

«Τα παιδιά μας δεν θα ανεχθούν αυτά που ανεχθήκαμε εμείς» 

Ο παπα-Γιάννης επισκέπτεται συχνά τη χωματερή στα Οινόφυτα. Ψάχνει, φωτογραφίζει και προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο: «Στη χωματερή μας μαζί με την μπανανόφλουδα πετάγονται και τοξικά από τις βιομηχανίες και ανακατεύονται με τα οικιακά σκουπίδια. Αυτός είναι ο πολιτισμός μας. Ο πολιτισμός των σκουπιδιών». 

-Μόνον αστικά απορρίμματα δεν πάνε στη χωματερή; 

-Δυστυχώς όχι. Το αυτοκίνητο του δήμου παίρνει «κατά λάθος» και μερικά βαρελάκια με τοξικά, τα έχουμε φωτογραφίσει αρκετές φορές. 
-Πώς είσθε σίγουρος ότι τα τοξικά συνεχίζουν να καταλήγουν στη χωματερή; 

-Ε, ας μας πουν αυτοί που τα παράγουν, τι τα κάνουν. Δεν υπάρχει καμία υποδομή για τη διαχείριση των τοξικών. Ο καθένας βρίσκει τη δική του λύση. Άλλος τα θάβει στην αυλή του εργοστασίου του, άλλος τα δίνει στον δήμο. Και κανείς δεν ελέγχει κανέναν. 

-Μα δεν μπορεί να μη γίνεται κανένας έλεγχος; 

-Κακά τα ψέματα, όλος ο μηχανισμός είναι διεφθαρμένος. Από πού να ξεκινήσουμε; Από την αστυνομία, την πολεοδομία, τον δήμο, τη νομαρχία, το υπουργείο; Τίποτα δεν λειτούργησε όλα αυτά τα χρόνια. 

-Είναι νόμιμη η χωματερή; 

-Όχι δα. Κάθε άλλο. Παράνομα καίει νύχτα - μέρα. 

-Πού ανήκει; Στη Βοιωτία; 

-Στο Οινοφυστάν. Μια λεπτή λωρίδα γης όπου καμία νομαρχία δεν έχει αρμοδιότητα, και κανείς δεν έρχεται να ελέγξει τι γίνεται. 

-Έχετε πάει τα παιδιά στη χωματερή; 

-Καμιά φορά με ρωτάνε μπαμπά πού φεύγεις έτσι βιαστικός με τη φωτογραφική μηχανή, και τα παίρνω μαζί μου. Ρωτάνε και σιγά σιγά καταλαβαίνουν. Πιστεύω ότι θα είναι η γενιά που θα φέρει αποτελεσματικές λύσεις. 

-Θα αντιδράσουν λέτε; 
Δεν θα ανεχθούν αυτά που ανεχθήκαμε εμείς. Θα σεβαστούν τη ζωή περισσότερο. Θα φανούν πιο έξυπνοι από μας. 


Ο ΠΟΤΑΜΟΣ 

«Οι παραβάτες με φωνάζουν να τους αγιάσω!» 

 

«Η περιοχή έχει μολυνθεί από τα βαριά μέταλλα και δεν βγαίνει τίποτα άλλο παρά καλάμι και καρότο. Τα καρότα μάλιστα τα διοχετεύουν στην αγορά», λέει ο παπα-Γιάννης για τον Ασωπό ποταμό 

Το γεφυράκι του Αγίου Θωμά στα Οινόφυτα είναι ένα από τα «αγαπημένα σημεία» του παπα-Γιάννη. Εκεί με πήγε για να μου δείξει τη ζημιά που έχει γίνει και συνεχίζει να γίνεται στον Ασωπό. 

Από τη μια μεριά του γεφυριού φθάνουν καθαρά τα νερά του ποταμού. Τόσο καθαρά που τα αντλεί η ΕΥΔΑΠ. Και μόλις περάσουν το γεφυράκι, τα νερά ενώνονται με τα λύματα των 350 εργοστασίων του Σχηματαρίου. Για να καταλήξουν όλα μαζί βρώμικα στο Χαλκούτσι. 

-Πόσα εργοστάσια ρίχνουν τα λύματά τους στον Ασωπό; 

-Κανείς δεν ξέρει. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να βγάλει με μια μπούκα την αποχέτευση του εργοστασίου του στο ποτάμι. 

-Ναι, αλλά στις όχθες του ποταμού υπάρχουν καλλιέργειες. 

-Η περιοχή έχει μολυνθεί από τα βαριά μέταλλα και δεν βγαίνει τίποτα άλλο παρά καλάμι και καρότο. Τα καρότα μάλιστα τα διοχετεύουν στην αγορά. Ο πυθμένας είναι καλυμμένος με μια μαύρη αλοιφή. Και τα νερά του ποταμού παίρνουν χρώμα ανάλογα με τι απόχρωση βάφουν τα υφάσματα. Όταν βάφουν κόκκινο θα το δούμε κόκκινο, όταν βάφουν μαύρο θα το δούμε μαύρο. 

-Τα απόβλητα πάντως των εργοστασίων καταλήγουν νόμιμα στον ποταμό. 

-Ναι, το '69 ο ποταμός χαρακτηρίστηκε αποδέκτης λυμάτων. Τα τελευταία χρόνια έχουν μπει προδιαγραφές για την επεξεργασία των λυμάτων. Κανείς όμως δεν ελέγχει αν τηρούνται. Ο Ασωπός έχει μετρηθεί σε 18 σημεία. Οι μετρήσεις αυτές είναι στα χέρια μας. Έχουμε κάδμιο στα νερά του Ασωπού, έχουμε χρώμιο. 

-Αυτούς τους ανθρώπους που έχουν τα εργοστάσια τους ξέρετε, τους μιλάτε, τους έχετε εξηγήσει το πρόβλημα; 

-Όλοι αυτοί οι παραβάτες με φωνάζουν όταν κάνουν αγιασμό. Δεν είναι τρομερό; Γιατί άραγε; Για να μην τους πιάσουν; Ή για να μην τους βλάπτουν τα τοξικά; Πολλοί έχουν και παρεκκλήσια μέσα στα εργοστάσια. 

-Πάντως δεν μπορούμε να μείνουμε και χωρίς εργοστάσια... 

-Κάτι επιστήμονες πρότειναν για να μειωθεί το νέφος 800 βιομηχανίες στην Αττική να χρησιμοποιήσουν φυσικό αέριο. 200 εκατομμύρια σε ασθένειες κοστίζει το νέφος, 50 εκατομμύρια η υποδομή. Γιατί δεν το κάνουμε; Ο καρκίνος στην περιοχή μας καλπάζει. Σύμφωνα με τα αρχεία ταφής της ενορίας μας, το 1989 ήταν στο 6% και σήμερα είμαστε στο 31%.

Η συνέντευξη του πάπα Γιάννη στην εφημερίδα "Τα Νέα"

Η συνέντευξη του πάπα Γιάννη στην εφημερίδα "Τα Νέα"

Δημοσιεύουμε τη συνέντευξη που παραχώρησε ο πάπα Γιάννης Οικονομίδης στην εφημερίδα "Τα Νέα" στις 20 Νοεμβρίου 2007.
Ευχαριστούμε τον Ανώνυμο για την ενημέρωση.

«Ο ρυπαίνων πληρώνει» για τον Ασωπό

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΧΑΡΗΣ ΚΑΡΑΝΙΚΑΣ

Χρησιμοποιεί τις νέες τεχνολογίες για την καλύτερη ενημέρωσή του όσον αφορά τα περιβαλλοντικά ζητήματα, φωτογραφίζει παράνομους αγωγούς και σύντομα θα προβεί σε μηνύσεις κατά των ρυπαντών των υπογείων υδάτων των Οινοφύτων.
Τα τελευταία επτά χρόνια, ο ιερέας Ιωάννης Οικονομίδης είχε στο μυαλό του έναν και μόνο στόχο: να σταματήσει την ανεξέλεγκτη ρύπανση του Ασωπού.

Θα προχωρήσετε σε αγωγές κατά των εταιρειών που ρυπαίνουν τον Ασωπό;
Οπωσδήποτε. Θα απαιτήσουμε την απορρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα σύμφωνα με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει». Η αποκατάσταση της ζημιάς είναι η μεγαλύτερη οφειλή προς τις επόμενες γενιές.
Πώς σκοπεύετε να κινηθείτε από εδώ και πέρα;
Οργανωνόμαστε σε συλλόγους σε όλη την παραποτάμια περιοχή. Θα εξαντλήσουμε κάθε ένδικο αλλά και άλλα μέσα, ώστε επιτέλους να εξορθολογιστεί η κατάσταση που επικρατεί σε ό,τι αφορά τη λειτουργία των βιομηχανιών αλλά και τα απόβλητα που παράγουν.
Πότε αρχίσατε να ασχολείσθε με τα περιβαλλοντικά ζητήματα;
Πριν από επτά χρόνια είχα την καλή τύχη να γνωρίσω τον χημικό Θανάση Παντελόγλου, ακούγοντας μια εισήγησή του με θέμα «Παιδί και Περιβάλλον». Συνειδητοποίησα τις διαστάσεις του προβλήματος. Ο πρώτος μου γιος ήταν ακόμη πολύ μικρός.
Από πού αντλείτε τη δύναμη να αγωνίζεσθε για την προστασία του περιβάλλοντος;
Λέγεται «ένστικτο αυτοσυντήρησης».
Ποια είναι τα λάθη που οδήγησαν στην ανεξέλεγκτη ρύπανση του νερού των Οινοφύτων;
Η ανοησία κατέστησε την Πολιτεία «κουφή» και «τυφλή» και κάποιους επιχειρηματίες αδίστακτους. Επιγραμματικά, η έλλειψη χωροταξίας και η απουσία κοινής λογικής στη διαδικασία αδειοδότησης και ελέγχου των επιχειρήσεων.
Ποια είναι τα στοιχεία που δείχνουν ότι αυξήθηκαν τα κρούσματα καρκίνου στην περιοχή; Το 2004 σε αναλύσεις του Γενικού Χημείου του Κράτους ανιχνεύθηκε για πρώτη φορά χρώμιο. Αναζητήσαμε στις τοπικές υγειονομικές υπηρεσίες στοιχεία που θα έδειχναν επιπτώσεις στην υγεία του τοπικού πληθυσμού. Δεν υπήρχαν. Έτσι αξιοποιήσαμε το αρχείο αδειών ταφής της ενορίας μας. Διαπιστώσαμε τετραπλασιασμό της εμφάνισης του καρκίνου ως αιτίας θανάτου την τελευταία δεκαπενταετία.
Υπάρχουν άλλες επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων;
Και οι κάτοικοι και οι γιατροί της περιοχής διαπιστώνουν πολλά και εκφράζουν την ανησυχία τους.
Γιατί δεν κηρύχθηκε ο Νομός Βοιωτίας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης μόλις ανέκυψε το πρόβλημα;
Ρωτήστε τον περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας. Ίσως αυτό έγινε σε μια προσπάθεια υποβάθμισης του προβλήματος και των συνεπειών του.
Πώς κρίνετε την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Οινοφύτων να μη διακόψει την παροχή του νερού, παρά το γεγονός ότι «κρίνεται ακατάλληλο για κάθε ανθρώπινη χρήση»; Είναι αδιανόητο ένα Δημοτικό Συμβούλιο να ψηφίζει εάν θα εφαρμόσει τους νόμους του κράτους. Θα λογοδοτήσουν γι΄ αυτό που έκαναν.
Οι κάτοικοι των Οινοφύτων κάνουν μπάνιο και πλένουν τα πιάτα και τις τροφές με αυτό το νερό;
Βρισκόμαστε σε πολύ δύσκολη θέση. Δύσκολα μπορεί να συνειδητοποιήσει κανείς τη ζημιά και τον κίνδυνο.
Πώς καταφέρνετε να συνδυάζετε τον ακτιβισμό με την ιεροσύνη;
Είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους.
Δεχθήκατε επικρίσεις από τους ανωτέρους σας στην ιεραρχία, για την περιβαλλοντική δράση σας;
Ναι, αλλά πιστεύω πως οφείλονταν σε διαφορετική αντίληψη για την ποιμαντική δραστηριότητα του σημερινού ιερέα.
Με ποιον τρόπο εκδηλώθηκαν αυτές οι επικρίσεις;
Δεν έχει σημασία.
Πώς αντιδράσατε;
Έχω μάθει να ενεργώ ως ιερέας σύμφωνα με τη συνείδησή μου και το συμφέρον όλων των κατοίκων της ενορίας μου, πιστών και μη, ημεδαπών και αλλοδαπών.
Έχετε δεχθεί απειλές εξαιτίας του αγώνα σας;
Η μεγαλύτερη απειλή είναι αυτή του εξασθενούς χρωμίου. Αυτή δεν μπορώ να αγνοήσω, όλες τις άλλες προς το παρόν ναι.
Τι είναι αυτό που σας έκανε μεγαλύτερη εντύπωση στους χειρισμούς του κράτους για την κρίση των Οινοφύτων;
Η αδιαφορία και η αναλγησία απέναντι σε ό,τι πιο ιερό υπάρχει: τη ζωή των παιδιών.
Έχετε τρία παιδιά. Τι ελπίζετε για το μέλλον τους;
Απλά, δεν θέλω να τα βρει κανένα κακό...
Λέγεται ότι ασχολείσθε και με τις νέες τεχνολογίες...
Είναι ένα αποτελεσματικό εργαλείο γι΄ αυτόν που τις χρησιμοποιεί σωστά. Κατά βάθος τις βλέπω σαν ένα παιχνίδι για μεγάλους.
Έχετε κάποια χόμπι για να ξεφεύγετε από την καθημερινότητα;
Η φωτογραφία και η μουσική είναι τα αγχολυτικά μου.
Για ποια πράγματα έχετε μετανιώσει στη ζωή σας;
Θα είμαι πολύ ευχαριστημένος εάν μπορώ να απαντήσω, μαζί με άλλες παρόμοιες ερωτήσεις, λίγο πριν πεθάνω.